მადნეულის ყოფილი დირექტორი მერაბიშვილის წინააღმდეგ

დოკუმენტის გაყალბებაში ბრალდებულებს- ზურაბ ლობჟანიძესა და მის სიდედრს, ფატი ფერაძეს პოლიცია ეძებს. ძებნილი ლობჟანიძე, რომელსაც ”ბათუმელები” შვეიცარიაში დაუკავშირდა, საკუთრების უფლების ხელყოფაზე საუბრობს. მისი თქმით, ვანო მერაბიშვილი, სახლის ”გადაფორმების” სანაცვლოდ, სისხლის სამართლებრივი დევნის შეწყვეტას ჰპირდებოდა. პროკურატურა ამ ეტაპზე კომენტარს არ აკეთებს.

ლობჟანიძე, რომელიც ოჯახთან ერთად შვეიცარიის სახელმწიფომ შეიფარა, ამბობს, რომ მის სახლში ”ადამიანები ცხოვრობენ დემონსტრაციულად” და ”ეს დანაშაულია”: ”პირადად მერაბიშვილი მიგზავნიდა ხალხს შვეიცარიაში, მარწმუნებდნენ, რომ, თუ სახლს გადავუფორმებდი, საქმეს დახურავდნენ. არ დავთანხმდი ამ პირობას, ამიტომ სასამართლოს გადასცეს საქმე. არ ვაპირებ, ვანო მერაბიშვილს ან ვინმე სხვას რამე გადავუფორმო”.

ლობჟანიძის ოჯახმა შვეიცარიას პოლიტიკური თავშესაფრის თხოვნით 2004 წელს მიმართა. იმავე წელს საქართველოს ხელისუფლებამ შვეიცარიის მთავრობას ლობჟანიძის ექსტრადიცია სთხოვა, მაგრამ, იმის გამო, რომ ვერ წარადგინა შესაბამისი მტკიცებულებები, შვეიცარიიდან უარი მიიღო.

2009 წელს ლობჟანიძეს საქართველოს სახელმწიფომ უარი უთხრა საქართველოს მოქალაქის პასპორტის გაცემაზე. ამ უარის საფუძველზე, შვეიცარიის სახელმწიფომ ლობჟანიძეს შვეიცარიული პასპორტი მისცა.

ლობჟანიძეს 2003 წლიდან ჰქონდა შვეიცარიაში შრომისა და ცხოვრების უფლება, შესაბამისად, მას შვეიცარიის სახელმწიფო იცავს: ”ჩემმა ქვეყანამ პასპორტი არ მომცა, ყველა განვითარებულ ქვეყანაში ეს ადამიანის უფლების უხეშ დარღვევად მიიჩნევა. უარის თქმიდან 14 დღეში შვეიცარიული პასპორტი მივიღე”.

ზურაბ ლობჟანიძე ოჯახთან ერთად შვეიცარიაში 2003 წელს წავიდა. 2004 წელს, როგორც თავად ამბობს, მის სახლებში - თბილისსა და კვარიათში ქართველი სამართალდამცავები შეიჭრნენ, ”ეს კადრები ტელევიზიითაც გავრცელდა”.



სისხლის სამართლის საქმე

პირველი სისხლის სამართლის საქმე ლობჟანიძის მიმართ 2004 წელს (გადასახადებისთვის თავის არიდება) აღიძრა. მას ბიუჯეტის სასარგებლოდ 52 ათას ლარს ედავებოდნენ. ამ ბრალდების გამო მისი სიდედრის, ფატი ფერაძის კუთვნილი სახლი კვარიათში პოლიციამ დალუქა (2004 წლის 15 მაისს). იმ დროისათვის ფერაძის სახლი ფეხბურთელ მიხეილ ყაველაშვილს ჰქონდა ნაყიდი.

კვარიათში დასასვენებლად ჩასულ ყაველაშვილების ოჯახს სახლი დალუქული დახვდათ. ყაველაშვილებმა საკუთარი ქონების დაცვა სასამართლოს გზით სცადეს. პარალელურად, ლობჟანიძეს ფულის უკან დაბრუნებაც მოსთხოვეს.

ეს ნასყიდობა დასტურდება შესაბამისი დოკუმენტებით: ხელვაჩაურის რაიონის ტექაღრიცხვის, ტერიტორიული სამსახურის უფროსის, მ. ყაჭეიშვილის ხელმოწერილ დოკუმენტში წერია, რომ ფატი ფერაძემ სახლი მიყიდა მიხეილ ყაველაშვილს. ნოტარიუს ჩამბას მიერ 2004 წლის 4 ივნისით დათარიღებული ნასყიდობის ხელშეკრულებაც ამას ადასტურებს. ამავე წელს ხელვაჩაურის მიწის მართვის მიერ გაცემული დოკუმენტითაც ირკვევა, რომ კვარიათში სადავო სახლის მფლობელი მიხეილ ყაველაშვილია.

ასევე ოფიციალური დოკუმენტით ირკვევა, რომ ფატი ფერაძემ მიწის ნაკვეთი კვარიათში 1998 წელს იყიდა. ამ ნაკვეთზე 2000 წელს უკვე დასრულებული იყო ორსართულიანი სახლის მშენებლობა.

2001 წელს ზურაბ ლობჟანიძე _ ფერაძის სიძე, მადნეულის გენერალურ დირექტორად დაინიშნა. გამოძიების ვერსიით, მადნეულის დირექტორმა, ქონების დამალვისა და გადასახადებისთვის თავის არიდების მიზნით, ქონება სიდედრის სახელზე გააფორმა. "ვარდების რევოლუციის შემდეგ თბილისში სახლი გატეხეს და გაქურდეს. კვარიათში მდებარე სახლში მინისტრი გია ბარამიძე შეიჭრა. მიზეზი ერთადერთი იყო _ პოლიტიკური. თითქოს ეძებდნენ ოქროს, მაგრამ ეს იყო ხალხისთვის საჩვენებელი სპექტაკლი... გირგვლიანის მკვლელებიც კი კვარიათში ცხოვრობდნენ", _ ამბობს "ბათუმელებთან" ზურაბ ლობჟანიძე.

საბრალდებო დასკვნის მიხედვით, რომელიც პროკურორმა ანზორ უსტიაძემ სასამართლო პროცესზე წაიკითხა, ლობჟანიძემ, საკუთარი ქონების დამალვის მიზნით, კვარიათში მდებარე ორსართულიანი სახლი მანსარდით, სიდედრის სახელზე დაარეგისტრირა. ფატი ფერაძემ მინდობილობა გაუკეთა თავის ძმისშვილს ივანე ფერაძეს, რომელმაც სახლი ფეხბურთელ მიხეილ ყაველაშვილის დას, ნონა ყაველაშვილს ფიქტიურად მიჰყიდა.

გამოძიების ვერსიით, ლობჟანიძემ ფატი ფერაძე "წააქეზა" ყალბი დოკუმენტის (კონკრეტულად კი ნასყიდობის დოკუმენტი) დამზადებაში. თუმცა, შესაბამისი მტკიცებულება ბრალდების მხარეს არ გააჩნია.

პროკურორი ანზორ უსტიაძე კომენტარს არ აკეთებს. კომენტარის გაკეთებისგან თავი შეიკავა მთავარმა პროკურატურამაც. "კომენტარს ვერ გავაკეთებთ ამ ფაქტზე", _ განაცხადა "ბათუმელებთან" ხათუნა იოსავამ, იუსტიციის სამინისტროს პრესსამსახურის უფროსმა.



შვეიცარიული კომპანია - მხარე

ქონების წართმევის შემდეგ ყაველაშვილის ოჯახმა ნასყიდობის ხელშეკრულება გააუქმა და ფულიც უკან დაიბრუნა. უკან დასაბრუნებელი ფული ლობჟანიძეს შვეიცარულმა კომპანიამ მისცა, სადაც იგი 2003 წლიდან დღემდე დირექტორად მუშაობს. შესაბამისად, კვარიათში მდებარე სადავო სახლზე საკუთრების უფლების დაცვას შვეიცარიული კომპნაია ”მეტალიკ 1871” ჯერ საქართველოში, მერე კი ევროპულ სასამართლოში გააგრძელებს.

ის, რომ შვეიცარიულ კომპანიას სახლი ნამდვილად ეკუთვნოდა, 2007 წლის საჯარო რეესტრიდან მიღებული დოკუმენტით დასტურდება. დოკუმენტი დაცვის მხარემ სასამართლო გამოძიებას უკვე წარუდგინა.

”ბათუმელებმა” კი აღმოაჩინა, რომ კვარიათში მდებარე ეს სახლი საჯარო რეესტრში უკვე აღარავის სახელზეა რეგისტრირებული და არც ძველი მონაცემებია ბაზაში. ამ დეტალს ადვოკატი, როგორც დანაშაულს, ისე აფასებს: ”არ შეიძლება საჯარო რეესტრში ინფორმაცია გაქრეს. სახლი ოფიციალურად 2007 წლიდან შვეიცარიულ კომპანიას ეკუთვნის, ამის დოკუმენტი არსებობს”.

განაჩენს სასამართლო ამ კვირის ბოლოს გამოაცხადებს.



ახალი მეპატრონე

ადვოკატის თქმით, ამჟამად ლობჟანიძის სახლში პოლიციელები ცხოვრობენ. ინგა არახამია მიიჩნევს, რომ სასამართლო გადაწყვეტილებამდე სხვის სახლში ცხოვრება სისხლის სამართლის დანაშაულია.

ლობჟანიძისა და ფერაძის კვარიათელი მეზობლები კი "ბათუმელებთან" საუბარში ამბობენ, რომ ამ სახლში ხშირად ხედავენ საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრს თანმხლებ პირებთან ერთად. აქ მცხოვრებთა თქმით, ვანო მერაბიშვილი წელსაც სტუმრობდა კვარიათს.

მოწმეების ვერსია

გულნაზ ფარსენაძე: "ამ სახლს ვალაგებდი. ღამის 2 საათზე კუდი მოვიდა. ვიცანი აჭარის კუდის უფროსი, პატარიძე და გამომძიებელი, მალხაზ აბულაძე. სახლიდან გაყარეს ავეჯი, გაიტანეს სკამები. ჩემი თვალით ვნახე ყველაფერი. ვიცი, რომ ეს სახლი ჩამოერთვა ლობჟანიძეს. ისიც გავიგე, გაყიდულია და ყაველაშვილმა იყიდაო, მაგრამ ვანო მერაბიშვილი დავინახე შარშან ზაფხულში, ბავშვიან ქალთან ერთად".

ისმეთ ვანიძე ( მან ფატი ფერაძეს კვარიათში 500 კვ.მ. მიწის ნაკვეთი მიყიდა): "სახლი ლობჟანიძემ ააშენა. აჭარის რევოლუციის შემდეგ ლობჟანიძე აღარ მინახავს. მის სახლს უვლიდა ზურაბ ფარსენაძე 2009 წლამდე, მანამდე, ვიდრე იმ სახლში პოლიციელები შევიდოდნენ. იქ დღესაც პოლიციელები ცხოვრობენ".

ზურაბ ფარსენაძე: "1998 წლიდან ვმუშაობდი ამ სახლის დარაჯად. მქონდა ხელფასი, სამასი ლარი. ჩემთან ერთად დამლაგებლად მუშაობდა ჩემი მეუღლე. 2009 წელს მოვიდნენ შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლები და მომთხოვეს გასაღები. დამკითხეს, სახლი გაჩხრიკეს და დალუქეს, მე კი იქიდან გამომიშვეს".

აკაკი ნარაკიძე: "მე რატომ დამკითხეს კუდში, ან მოწმედ რატომ გამომიძახეს, არ ვიცი. ალბათ, კვარიათის რწმუნებული ვარ და მაგიტომ. ვცხოვრობ კვარიათში, არ ვიცნობ განსასჯელებს. ვიცი, რომ ეს სახლი ზურაბ ლობჟანიძისაა".

გულვარდი ვანიძე: "ფატი ფერაძეს მე მივყიდე მიწის ნაკვეთი. ფულიც მან გადამიხადა. მერე სახლი ააშენეს. უშიშროებამ დამკითხა. ფარსენაძეები (დამლაგებელი და დარაჯი) რომ ცხოვრობდნენ, მივიდნენ უშიშროების წარმომადგენლები და დალეწეს სახლში ყველაფერი. ისმოდა მტვრევის ხმა. პირადად მე არავინ დამინახავს, ამბობენ, უშიშროების ხალხი ცხოვრობსო”.

ზურაბ კახიძე: ”გვერდით სასტუმროში დარაჯად ვმუშაობდი. განსასჯელებს არ ვიცნობ. მთელმა სოფელმა იცის, რომ ეს სახლი ლობჟანიძის იყო და ჩამოართვეს”.

დავით გორგაძე: ხელვაჩაურის განყოფილების კუდის უფროსი: "დავალება მქონდა, ამ სახლის შესახებ ინფორმაცია გამერკვია. დავადგინე, რომ ლობჟანიძეს ამ სახლის საკუთრების უფლება არ ჰქონდა. აღმოჩნდა, რომ ეს სახლი ლობჟანიძის არ იყო. რა დოკუმენტები იყო საჭირო და რა არ ჰქონდა, მე არ ვიცი. ის, რომ სახლი მისი არ იყო, ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე, სანდო წყაროსგან დავადგინე".

აქცია მუსლიმანების უფლებების დასაცავად

გასულ კვირას დაბა ხულოში, საკრებულოს შენობის წინ, ასეულობით მუსლიმანმა საპროტესტო აქცია გამართა. ისინი ხელისუფლებას მათი რელიგიური უფლებების ხელყოფაში ადანაშაულებენ. ხელვაჩაურის სასამართლოს დადგენილებით, სახელმწიფომ კერძო მესაკუთრეებს ის შენობები ჩამოართვა, რომლებიც საქველმოქმედო ფონდ „მადლი 2005“-ს ჰქონდა ნაქირავები. “მადლი 2005“-ს აჭარაში ოთხი სკოლა ჰქონდა გახსნილი, სადაც მსურველებს მუსლიმანურ რელიგიას ასწავლიდნენ.



მუსლიმანების პროტესტი
27 ივნისს აქციაზე შეკრებილი ადამიანების ფოტო და ვიდეომასალა `ბათუმელებს~ აქციის ორგანიზატორებმა მოაწოდა. ფოტოებზე ჩანს გამგებელი, სხვადასხვა ასაკის მამაკაცები და თავსაფრიანი ქალები.
ხულოს გამგებლის ლევან აბაშიძის ინფორმაციით, აქციაზე 150 ადამიანი იმყოფებოდა. აქციის მონაწილეები კი ირწმუნებიან, რომ ხულოს ცენტრში პროტესტი 33 სოფლიდან ორი ათასამდე ადამიანმა გამოხატა. აქციის მონაწილეები მუსლიმანი და ქრისტიანი ქართველების მშვიდობიან თანაცხოვრებაზე საუბრობდნენ და ხელისუფლების წარმომადგენლებს სთხოვდნენ, რომ შეწყვიტონ მათი რელიგიური ნიშნით შეზღუდვა.
საქმე იმაშია, რომ ხულოს მკვიდრ ჯუმბერ კახაძეს ხელვაჩაურის სასამართლომ საკუთარი სახლი ჩამოართვა (ეს სახლი მან 2003 წელს იყიდა). სასამართლო პროცესებისა და, შესაბამისად, საკუთარი ქონების ჩამორთმევის შესახებ ჯუმბერ კახაძე ინფორმირებული არ იყო.
ჯუმბერ კახაძე: „გამგებელმა, ლევან აბაშიძემ ერთი კვირის წინ მითხრა, რომ სახლი უნდა დამეცალა, თორემ პოლიციის ძალით დამაცლევინებდნენ. სახლი „მადლ 2005“-ს 2005 წელს მივაქირავე. იმ სახლში ფონდმა საქველმოქმედო სკოლა გახსნა, სადაც ახლა 52 ბავშვი ცხოვრობს და სწავლობს“.
ჯუმბერ კახაძეს ინფორმაციით, მათ გამგებელმა, ლევან აბაშიძემ უთხრა, რომ მისი სახლი, სადაც ახლა მუსლიმანური სასწავლებელია, საქართველოს საპატრიაქროს უნდა გადაეცეს. გამგებელი ამ ინფორმაციას უარყოფს.
ჯუმბერ კახაძე, რომელიც სოფელ ბეღლეთში ცხოვრობს, ფიქრობს, რომ ეს ფაქტი როგორც მისი, ისე მუსლიმანთა უფლებების შელახვაა და ხელისუფლება `ერთეულებს ებრძვის~. ჯუმბერ კახაძე საკუთარი უფლებების დაცვას სასამართლოში აპირებს, „სტრასბურგამდე ჩავალ“, _ ამბობს ის “ბათუმელებთან“.
აქციის მონაწილეებმა მუსლიმანთა უფლებების დაცვა, კერძო სახლებისა და მიწის ნაკვეთის მესაკუთრისთვის უკან დაბრუნება ხელისუფლების წარმომადგენლებს სთხოვეს.
ლევან აბაშიძე ხელისუფლების პოზიციას `ბათუმელებთან~ ასე აყალიბებს: „მადლი 2005“-ს ჰქონდა ფინანსური დარღვევა. ადამიანებმა აქცია იმიტომ მოაწყვეს, რომ, მათი აზრით, ქონება უკანონოდ ჩამოართვეს. სინამდვილეში ეს კანონიერია, რადგან ასე დაადგინა სასამართლომ. დაპირებით არავის არაფერს დავპირებივართ. არავითარ ზეწოლას არავისზე არ ვახდენთ. აქციის გამართვის უფლება აქვთ და შეუძლიათ კიდევ გამართონ“. ზეწოლისა და მოქალაქეთა დაშინებაზე `ბათუმელებთან~ აქციის მონაწილეებმა ისაუბრეს.
აქციის მონაწილე რამაზ კაკალაძე ამბობს, რომ კიდევ ერთი საპროტესტო აქცია დაბა ხულოს ცენტრში პარასკევს იგეგმება. მათი მთავარი მოთხოვნა საკუთრების დაბრუნება და ფონდის შენარჩუნება იქნება.
აქციის მონაწილეები ირწმუნებიან, რომ საქველმოქმედო ფონდი `მადლი 2005~ სოციალურად დაუცველი ბავშვების დასახმარებლად ჩამოყალიბდა, რომელსაც ფილიალები ხულოში, ქედაში, ხელვაჩაურსა და ქობულეთში ჰქონდა. ყველა ფილიალი კერძო პირისაგან ნაქირავებ სახლში იყო განთავსებული. რამაზ კაკალაძის ინფორმაციით, `მადლი 2005-ში~ 250 სკოლის მოსწავლე და სტუდენტი სასულიერო განათლებას იღებდა.
`ბათუმელებმა~ ამ ფაქტის შეფასება აჭარის ყოფილ მუფთს და აჭარის მთავრობის თავმჯდომარის, ლევან ვარშალომიძის რელიგიურ საკითხებში ამჟამინდელ მრჩეველს სთხოვა. ბექირ (ბეჟან) ბოლქვაძემ კომენტარზე უარი განაცხადა და მოქმედ მუფტთან გადაგვამისამართა.
ხულოში გამართული აქციის შეფასება `ბათუმელებთან~ არც აჭარის მოქმედმა მუფტმა, ქემალ ცეცხლაძემ ისურვა.

სამართლებრივი მხარე
საქველმოქმედო ფონდ `მადლი 2005~-ის მიერ იჯარით აღებული საცხოვრებელი სახლები საგადასახადო ინსპექციამ 2007 წელს დააყადაღა. შემდეგ ინსპექციამ სასამართლოს მიმართა და მოითხოვა, დაედგინა იჯარით გაცემული სახლების მეპატრონეებისა და საქველმოქმედო ფონდ `მადლი 2005~-ის ცრუმაგიერობა (ცრუმაგიერი მფლობელობა, ანუ თუ სასამართლო დაადგენს, რომ პრაქტიკულად შეუძლებელია გადასახადის გადამხდელის ან სხვა ვალდებული პირის განსხვავება სხვა პირისაგან იმის გამო, რომ ეს უკანასკნელი გამოყენებულია გადასახადებისაგან თავის ასარიდებლად, აღნიშნული პირები წარმოადგენენ ერთიმეორის ცრუმაგიერ პირებს).
ხელვაჩაურის რაიონული სასამართლოდან გამოთხოვილი ოფიციალური ინფორმაციით ირკვევა, რომ საქველმოქმედო ფონდი `მადლი 2005-ის~ დირექტორი შოთა გაბაიძე გადასახადებისთვის თავის არიდების გამო დააპატიმრეს. აჭარის პროკურატურის პროკურორის გელა კუჭაშვილის ინიციატივით, მას საპროცესო შეთანხმება გაუფორმდა.
საპროცესო შეთანხმების პირობები ასეთი იყო: პატიმარი სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს, სანაცვლოდ იგი დააჯარიმეს ხუთი ათასი ლარით, ასევე სახელმწიფოს სასარგებლოდ ჩამოერთვა იჯარით აღებული ქონება. ეს შეთანხმება შედგა სახელმწიფოსა და გაბაიძეს, როგორც საქველმოქმედო ფონდის გამგეობის თავმჯდომარეს, შორის.
ქონება _ ოთხი ორსართულიანი სახლი ინვენტარით, რომელიც სახელმწიფომ მიისაკუთრა, სასამართლო პროცესების დროს საჯარო რეესტრში კერძო პირებზე იყო რეგისტრირებული. თუმცა პროკურატურა მიიჩნევდა და მოსამართლემ გამოძიების ვერსია დაადასტურა, რომ სახლები, რომლებიც ოფიციალურად `მადლი 2005~-ს ნაქირავები ჰქონდა, ამ ფონდის იყო, ანუ ფონდი კერძო პირების ცრუმაგიერია. სწორედ ამ მოტოვით ჩამოართვა მოსამართლემ ქონება კერძო მესაკუთრეებს.
`სასამართლოს მიაჩნია, რომ წარმოდგენილი საპროცესო შეთანხმება დამტკიცებული უნდა იქნეს. მასში მითითებული სასჯელი სამართლიანია~, _ წერია განაჩენში. ხელს მოსამართლე თამარ ბეჟანიშვილი აწერს.
`მადლი 2005~-ის ადვოკატი ლევან მამულაძე `ბათუმელებთან~ ამბობს, რომ მას სასამართლომ არ მიაწოდა განაჩენი, რის საფუძველზეც კერძო პირებს ქონება ჩამოართვეს: `ამ გარიგების უფლება ფონდის დირექტორს არ ჰქონდა. თვითონ რომ ყოფილიყო ამ შეთანხმების მომხრე, მოსამართლეს არ უნდა დაემტკიცებინა საპროცესო შეთანხმება ამ ფორმით, რადგან ეს უკანონობაა. ფონდი `მადლი~ შვიდ ადამიანს აქვს დაფუძნებული. ფონდი კოლეგიური ორგანოა. გაბაიძე გამგეობის ერთ-ერთი წევრია. ეს ქონება ამ ფონდის რომც ყოფილიყო, მას ამ ქონების გასხვისების უფლება, სხვა წევრების თანხმობის გარეშე, არ ჰქონდა. თუმცა ეს ქონება ნამდვილად არ ყოფილა `მადლი 2005~-ის. ის კერძო პირების საკუთრებაა~.

საჯარო რეესტრის მონაცემები
საჯარო რეესტის ეროვნული სააგენტოს განცხადებებისა და უფლებების რეგისტრაციის ელექტრონული წიგნის მონაცემების მიხედვით, ხელვაჩაურის სასამართლოს მიერ ჩამორთმეული ქონების მესაკუთრეებად მიმდინარე წლის დასაწყისში სხვადასხვა ფიზიკური პირები არიან რეგისტრირებულნი.
საჯარო რეესტრის 2010 წლის 29 იანვრის ამონაწერის მიხედვით, სოფელ ანგისაში ჩამორთმეული უძრავი ქონების (1500 კვ/მ მიწის ნაკვეთი) მესაკუთრეები ზურაბ ბოლქვაძე, ქემალ აბულაძე და შოთა გაბაიძე არიან (`მადლი 2005~-ის გამგეობის წევრები).
საჯარო რეესტრის ასევე 2010 წლის 29 იანვრის ამონაწერის მიხედვით, სოფელ ანგისაში ჩამორთმეული უძრავი ქონების (1000 კვ/მ მიწის ნაკვეთი) მესაკუთრეა ზია იაკობაძეა (ასევე `მადლი 2005~-ის გამგეობის წევრი).
ხულოში ჩამორთმეულ ქონებასთან დაკავშირებით (მისამართი: დაბა ხულო, თამარ მეფის ქუჩა #2), საჯარო რეესტრმა, მიმდინარე წლის 22 თებერვლის გადაწყვეტილებით (#882010487430-03) დაადასტურა, რომ `აღნიშნულ მისამართზე უძრავი ქონება რეგისტრირებულია ჯუმბერ კახაძის სახელზე. ქონება 10-წლიანი იჯარით გაცემულია `მადლი 2005~-ის სახელზე (თავმჯდომარე შ. გაბაიძე)~. ამის საფუძველზე საჯარო რეესტრმა უარი თქვა სარეგისტრაციო წარმოებაზე.
დაბა ხულოში, თამარ მეფის ქ. #2-ში მდებარე უძრავი ნივთის იძულებით აღსრულებასა და ამონაწერს საჯარო რეესტრიდან კი აჭარის სააღსრულებლო ბიურო ითხოვდა. საჯარო რეესტრმა რეგისტრაციაზე უარი თქვა და ამ მისამართზე ამონაწერი არ გასცა.
მიუხედავად ზემოთქმულისა, 2010 წლის 10 ივნისს, საჯარო რეესტრმა დაბა ხულოში, მისამართზე _ თამარ მეფის ქუჩა #2 ამონაწერი მაინც გასცა. ამ ამონაწერის მიხედვით კი, აღნიშნულ მისამართზე მდებარე ქონების მესაკუთრე ჯუმბერ კახაძის ნაცვლად ამჯერად აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკაა. უფლების დამადასტურებელ მთავარ იურიდიულ დოკუმენტად კი საჯარო რეესტრის მიერ მითითებულია `საქართველოს მთავრობის 24.04.2010 წლის დადგენილება #495“.
მიმდინარე წელს საქართველოს მთავრობას #495 დადგენილება, როგორც რეესტრის ამონაწერშია მითითებული, არ მიუღია. მთავრობას მიმდინარე წლის 18 ივნისის ჩათვლით მხოლოდ 165 დადგენილება აქვს მიღებული. დაბა ხულოში, თამარ მეფის ქ. #2-ში მდებარე 277,46 კვ/მ ფართობის შენობა-ნაგებობა და 1189 კვ/მ ფართობის მიწის ნაკვეთი კი, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკას საკუთრებაში მთავრობის არა დადგენილებით, არამედ განკარგულებით გადაეცა.

თავისუფლება პატიმრობის ნაცვლად

სასჯელაღსრულების სამინისტროში იმ მემორანდუმის დეტალები ზუსტდება, რომელიც საპატიმროებს, სამინისტროსა და ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებს შორის მიმდინარე წელს გაფორმდება. ამ შეთანხმებით პატიმრები საპატიმროებიდან გამოვლენ და სასჯელს საზოგადოებისთვის სასარგებლო შრომით მოიხდიან.

ნათია როყვა

სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის, ტატო ქელბაქიანის თქმით, მემორანდუმის თანახმად, რომელიც ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებთან (მერია, გამგეობა) გაფორმდება, საპატიმროდან გამოსული პატიმრები ჩაერთვებიან ქალაქის დასუფთავებისა და გამწვანების პროგრამაში. საზოგადოებისთვის სასარგებლო შრომით ის პატიმრები ისარგებლებენ, რომლებიც მძიმე ან ნაკლებად მძიმე დანაშაულისთვის იხდიან სასჯელს, ანუ ის პატიმრები, რომლებსაც ათწლამდე პატიმრობა აქვთ მისჯილი.
იმ პატიმარს, რომელიც სასჯელს მძიმე დანაშაულისთვის იხდის, სასარგებლო შრომის უფლება რომ მიეცეს, მას მოხდილი უნდა ჰქონდეს სასჯელის ორი მესამედი, ნაკლებად მძიმეზე კი _ ერთი მესამედი. ასევე მნიშვნელოვანია ციხის ადმინისტრაციის დახასიათება, რამდენად კარგად იქცეოდა პატიმარი საკანში. როგორც სამინისტროში ამბობენ, ასევე გაითვალისწინებენ ოჯახურ მდგომარეობას. შუამდგომლობას კი ადგილობრივი მუნციპალიტეტი დააყენებს.
პატიმრები საზოგადოებისთვის სასარგებლოდ დღის განმავლობაში რვა საათს იმუშავებენ, საღამოს კი ოჯახებში დაბრუნდებიან.
არსებობს კიდევ ერთი მემორანდუმი, გაფორმებული სასჯელაღსრულების სამინისტროსა და საპატრიარქოს შორის. ამ მემორანდუმის თანახმად, თუ საპატრიარქო სამინისტროს მიმართავს შუამდგომლობით, პატიმარმა, რომელიც მართლმადიდებელია, შესაძლოა სასჯელი მონასტერში მოიხადოს: `დაკონკრეტებული არაა, რომ პატიმარი, რომელიც მონასტერში მოიხდის სასჯელს, მართლმადიდებელი უნდა იყოს. მაგრამ თუ პირი არაა მართლმადიდებელი, იგი არც წავა მონასტერში~, _ განმარტა ტატო ქელბაქიანმა. სამინისტროში შესულ საპატრიარქოს შუამდგომლობას სასამართლო განიხილავს და ან აკმაყოფილებს, ან _ არა. პრაქტიკაში ისეთი ფაქტი, რომ სასამართლოს სამინისტროს შუამდგომლობა არ დაეკმაყოფილებინოს, არ ყოფილა.
სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის, ტატო ქელბაქიანის თქმით, პირველ ეტაპზე, ციხეში სასჯელის მოხდის ნაცვლად მონასტერში ის პატიმრები დასაქმდებიან, რომელთაც მსუბუქი დანაშაული აქვთ ჩადენილი. სამინისტროს ინფორმაციით, დღეს მონასტერში სასჯელს მხოლოდ ორი ადამიანი იხდის: `ეხმარებიან ბერებს შეშის დაჩეხაში და აკეთებენ იმას, რასაც დაავალებენ მონასტერში, პატიმრები მორჩილებაში არიან~.
მემორანდუმის თანახმად, მოძღვარს აქვს შესაძლებლობა იშუამდგომლოს საპატრიარქოსთან, რომ პატიმარმა სასჯელის დარჩენილი ვადა მონასტერში გაატაროს.
ქელბაქიანის თქმით, სამინისტრო იმდენ შუამდგომლობას განიხილავს, რამდენიც შევა საპატრიარქოდან. ჯერჯერობით, მხოლოდ ორი შუამდგომლობა შევიდა და სასამართლომ ორივე დააკმაყოფილა.

სძალავენ თუ არა პატიმრებს ფულს ბათუმის ციხეში

უკვე მესამე თვე დაიწყო, რაც წინასწარ პატიმრობაში იმყოფებიან ბათუმის ციხის ყოფილი დირექტორი და მისი მოადგილეები. პროკურატურის მტკიცებით, ისინი პატიმრებს ფულს სძალავდნენ.


თბილისის საქალაქო სასამართლოს ინფორმაციით, ბათუმის #3 საპყრობილის ყოფილი უფროსი ჯუმბერ ზაქარაძე, მისი მოადგილეები _ ზვიად ვაშაკიძე და ალეკო შველიძე 9 აპრილს სისხლის სამართლის კოდექსის 181-ე მუხლის, ანუ გამოძალვის ბრალდებით დააპატიმრეს. სასამართლომ მათ ორთვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა. გასულ კვირას კი ამავე სასამართლოს გადაწყვეტილებით პატიმრობის ვადა დაკავებულებს კიდევ ერთი თვით გაუგრძელდათ. ბრალდებულების საქმეს პირველად შინაგან საქმეთა სამინისტროს აჭარის სპეციალური ოპერატიული დეპარტამენტი (სოდ) იძიებდა, მოგვიანებით კი საქმე მთავარ პროკურატურას გადაეცა, ამიტომაც აღკვეთი ღონისძიება თბილისში შეუფარდეს.
ჯუმბერ ზაქარაძე, რომელიც მისი ადვოკატის, არჩილ ჩოფიკაშვილის ინფორმაციით, მესამე საპყრობილის პატიმრის, ვინმე თემურ ტაკიძის ჩვენების საფუძველზეა დაპატიმრებული, ბრალდებას უარყოფს. ადვოკატის მტკიცებით, ციხეში ეს პატიმარი თაღლითობდა და როცა ტაკიძეს პასუხი მოსთხოვეს, თავის გადარჩენის მიზნით მან თქვა, რომ თითქოს ციხის უფროსის დავალებით ართმევდა პატიმრებს ფულს: `თემურ ტაკიძე, რომელიც მთავარ მოწმედ ჰყავს პროკურატურას, თაღლითობისთვის იხდის სასჯელს და მას 30-წლიანი პატიმრობა აქვს მისჯილი. პატიმრობის დროს თბილისში შეძენილი აქვს სახლი, მანქანები. ძალიან დიდი ქონება დააგროვა ციხეში ყოფნისას. ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფი უდანაშაულოა და ამას გარკვეულ დროში დავადასტურებ~.
დავით ჩოფიკაშვილი მიიჩნევს, რომ ბრალდებას საკმარისი მტკიცებულება არ გააჩნია და ერთი მოწმის ჩვენება არ არის საკმარისი პირის ბრალეულობის დასამტკიცებლად, მით უფრო, როცა ეს მოწმე პატიმარია. ადვოკატის ინფორმაციით, ყველა პატიმარი, რომელიც გამოძიებამ დაკითხა, ამბობს, რომ ფულს თემურ ტაკიძე ითხოვდა.
საუბარია 2007-2008 წლებზე, როცა ზაქარაძე ბათუმის ციხის უფროსი იყო, ალეკო შველიძე და ზვიად ვაშაკიძე კი _ მისი მოადგილეები. გამოძიების ვერსიით, დაკავებულებს პატიმრებისგან სულ 4-დან 10 ათას დოლარამდე აქვთ მითვისებული.
ალეკო შველიძის ადვოკატი `ბათუმელებთან~ კომენტარს არ აკეთებს. თავად შველიძე კი სხვადასხვა თანამდებობაზე მუშაობდა, როგორც აბაშიძის, ისე ახლანდელ ხელისუფლებაში. აბაშიძის დროს ის აჭარის უშიშროების სამსახურის თანამშრომელი იყო, შემდეგ კი _ აჭარის ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე. ალეკო შველიძის სახელს უკავშირდება დევნილების გასახლება სასტუმროებიდან.
ალეკო შველიძე მესამე საპყრობილეში უფროსის მოადგილედ სწორედ დევნილების გასახლების პროცესის დასრულების შემდეგ დანიშნეს.

გელა თავდგირიძეს 23-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს

აჭარის სააღსრულებლო ბიუროს ხელმძღვანელების განაჩენი

მოსამართლე თამარ ბეჟანიშვილმა აჭარის სააღსრულებო ბიუროს ხელმძღვანელს, გელა თავდგირიძეს და მის თანამშრომელს, მერაბ სანიკიძეს განაჩენი გამოუტანა.


აჭარის სააღსრულებლო ბიუროს ხელმძღვანელი გელა თავდგირიძე იძებნება. პროკურატურის მტკიცებით, საქართველო მან მას შემდეგ დატოვა, რაც გენერალურმა ინსპექციამ მისი სამსახურის შემოწმება დაიწყო. ბრალდებულის მხარე კი ირწმუნება, რომ თავდგირიძე უცხოეთში სამკურნალოდ მანამ წავიდა, ვიდრე მის მიმართ სისხლის სამართლის საქმე აღიძრებოდა.
პროკურორმა ვლადიმერ თურმანიძემ სასამართლო დარბაზში თქვა, რომ თავდგირიძემ განსაკუთრებით დიდი ზიანი მიაყენა სახელმწიფოს, ამიტომ მის მიმართ 23-წლიანი პატიმრობა, 16 ათასი ლარის სახელმწიფოს სასარგებლოდ გადახდა და სამი წლით საჯარო სამსახურში მუშაობის უფლების ჩამორთმევა მოითხოვა. ასევე იმ მოქალაქეების დაკმაყოფილება, რომლებიც საქმეში დაზარალებულად არიან ცნობილნი.
თავდგირიძეს სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაში ედება ბრალი.
ბრალდების მიხედვით, თავდგირიძემ მიითვისა ხალხის ფული, ასევე გამოიყენა ქობულეთის აღმასრულებლის ბეჭედი და გააყალბა მისი ხელწერა, რაც დადასტურებულია ექსპერტიზის დასკვნით.
თავდგირიძის ადვოკატი ედიშერ მახარაძე მიიჩნევს, რომ პროკურატურის ბრალდება უსაფუძვლოა. ადვიკატმა ბოლო სასამართლო პროცესზე მოსამართლეს სისხლის სამართლის საქმის შეწყვეტა სთხოვა.
მერაბ სანიკიძე, რომელიც პატიმრობაში იმყოფება და რომელსაც ასევე ხალხის ფულის მითვისება და სამსახურებრივი მდგომარეობის ბოროტად გამოყენება ედება ბრალად, დანაშაულს აღიარებს: `ითანამშრომლა რა პროკურატურასთან სასამართლო გამოძიების დროს, აღიარებს ჩადენილ დანაშაულს, ვშუამდგომლობთ სასამართლოსთან, დაუმტკიცდეს საპროცესო შეთანხმება, რომელსაც ხელს ზემდგომი პროკურორი აწერს~.
მოსამართლე თამარ ბეჟანიშვილმა დააკმაყოფილა პროკურორის შუამდგომლობა, რომელსაც ადვოკატი ვაჟა ხახუტაიშვილიც დაეთანხმა. მერაბ სანიკიძეს საპროცესო შეთანხმებით ათწლიანი სასჯელი ხუთ წლამდე შეუმცირდა.
გელა თავდგირიძეს სასამართლომ 23-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა 16 ათასი ლარის გადახდა დააკისრა სახელმწიფოს სასარგებლოდ.
გელა თავდგირიძის ადვოკატის, ედიშერ მახარაძის განმარტებით, ისინი განაჩენს ვერ გაასაჩივრებენ, რადგან თავდგირიძე იძებნება.

არაადეკვატური ქცევა განაჩენის წინ

სასამართლო დარბაზიდან

პატიმარმა მინდია კახიძემ ერთ-ერთ სასამართლო პროცესზე განაცხადა, რომ მას საკანში არ სძინავს, რადგან ამის შესაძლებლობას მის საკანში მყოფი სხვა პატიმარი არ აძლევს. კახიძის თქმით, მასთან მყოფ პატიმარს ფსიქოლოგიური პრობლემები აქვს - ხან მღერის, ხან ლექსს წერს და კითხულობს. მინდია კახიძე ქურდული სამყაროს მიმდევრობისთვის გაასამართლეს.

ბათუმელ მინდია კახიძეს საზღვრის უკანონო გადაკვეთის მცდელობისა და ქურდული სამყაროს მიმდევრობისთვის ორი კვირის წინ 11 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს, მის ოჯახს კი ხუთი ათასი ლარის გადახდა დაეკისრა. მასთან ერთად გასამართლებული გოჩა მურადოვი 13 წელს გაატარებს ციხეში და ჯარიმასაც გადაიხდის. მათთან ერთად დაკავებული, კანონიერ ქურდობაში ბრალდებული უშანგი (უჩა) გოდელაძე კი უკვე გარდაიცვალა. ის დაპატიმრებიდან რამდენიმე დღეში წამებით მოკლეს.

მინდია კახიძე და გოჩა მურადოვი ბოლო სასამართლო პროცესზე ბადრაგმა და სპეცრაზმმა ორი საათის დაგვიანებით მოიყვანა. “თქვენ გაქვთ საბოლოო სიტყვის უფლება, დროში შეზღუდული არ ხართ”, _ უთხრა მოსამართლემ განსასჯელებს. ახლობლებმა კახიძის ბოლო სიტყვა შეაფასეს, როგორც არაადეკვატური და უცნაური: ფაქტის მოყოლა კახიძემ თავიდან დაიწყო. ოღონდ ამჯერად განსხვავებული ვერსიებით. ახსენა საქმეში არარსებული ადამიანების სახელები და გვარები.

წინა პროცესებზე პატიმარი თავდაჯერებული იყო და ერთი პოზიცია ჰქონდა, ახლა ვერსიებს ცვლიდა. “ჩვენ გურამის 50 ლარი მივეცით, რომ მას უჩასთვის ვალინკები ეყიდა, იგი ტყიდან აპირებდა გადაპარვას თურქეთში, ვალინკები ტყეში სჭირდებოდა. როცა აჭარულ სახლში სოდი მოვიდა, მივხვდი, რაც ხდებოდა, რადგან ერთ-ერთი თანამშრომელი ჩემი პარალელური კლასელია...

თუ ტელეფონზე საუბარი და ადამიანის ნახვა ქურდული სამყაროს წევრობად ითვლება, ეს თქვენი შესაფასებელია, მე არ ვარ არავის წევრი. ნაცნობობა გვაკავშირებდა. ტყეში არ წავსულვარ და არავინ გადამიყვანია საზღვარზე. მე ადვოკატს არ ვეთანხმები...”

მინდია კახიძის მამამ, მოგვიანებით დედამ, ოჯახის მეგობრებმა და ნათესავებმა რიგრიგობით დატოვეს სასამართლო დარბაზი. “გაჩუმდი, რას ლაპარაკობ, ჯობია სულ გაჩუმდე”, _ დარბაზიდან ამ წამოძახილების გამო განსასჯელის ახლობლები რამდენჯერმე გააფრთხილა მოსამართლემ. განსასჯელი კი ისევ აგრძელებდა: “მე ვამბობ, რომ არ ვარ ქურდული ტრადიციების მატარებელი, მაგრამ ვაღიარებ, რომ მათ პატივს ვცემ”.

“ძალიან შემეშინდა მისი ჯანმრთელობის გამო, საკუთარ თავს არ ჰგავს. ის არ ლაპარაკობს ნორმალურად. ვფიქრობ, ფსიქიკური პრობლემები აქვს”, _ უთხრა “ბათუმელებს” კახიძის დედამ.

ადვოკატ ირაკლი ნაკაშიძის ინფორმაციით, რომელმაც პატიმარი რუსთავის #6 საპყრობილეში რამდენჯერმე მოინახულა, კახიძე ახლა გაუმჯობესებულ პირობებშია გადაყვანილი: “უფრო თავისუფლადაა. როცა დაკარგა საპროცესო შეთანხმების იმედი, ამან იმოქმედა ცუდად, სხვა არანაირი პრობლემა არ აქვს ციხეში. მასზე ზეწოლას გამოვრიცხავ”.

სასამართლომ დაკითხა ბრალდებულ კახიძის დედა - ნანი კახიძეც. დედის თქმით, შვილმა, რომელიც იმ დროს ქალაქში არ იმყოფებოდა, მშობლებს სტუმრის (უჩა გოდელაძის) გამასპინძლება სთხოვა. `ხომ არ ვკითხავდი კაცს, სად ცხოვრობ, რატომ ჩამოხვედი, ვინ ხარ... ვივახშმეთ, სპორტზე ვილაპარაკეთ და დაახლოებით 20-30 წუთში დავწექით”, _ თქვა პატიმრის მამამ.

რაც შეეხება გოჩა მურადოვს, მას ჯერ გიორგი ჯაფარიძე, მოგვიანებით გრიგოლ კუპატაძე, ხოლო ბოლო სასამართლო პროცესზე სახაზინო ადვოკატი იცავდა.

უშანგი გოდელაძე კი დაკავებიდან ერთ კვირაში გარდაიცვალა. ექსპერტიზის დასკვნით, სიკვდილი დადგა ბლაგვი საგნით მიყენებული ჭრილობების შედეგად.

ცხრა თვის წინათ, ბათუმში, რესტორან “აჭარულ” სახლთან, სპეცოპერაციით სამი ადამიანი _ უშანგი (უჩა) გოდელაძე, გოჩა მურადოვი და მინდია კახიძე დააკავეს.

მინდია კახიძის განაჩენს ადვოკატი ასაჩივრებს. ის საპროცესო შეთანხმებას - ათი ათასი ლარის სახელმწიფო სასარგებლოდ გადახდას და ერთწლიან სასჯელს ითხოვს. ამ თხოვნაზე პროკურატურამ მას ამ ეტაპზე უარი უთხრა.

სცემეს თუ არა საიას დამკვირვებელი „ნაციონალების“ დამკვირვებლებმა?

30 მაისს, დაახლოებით ღამის 12 საათზე, მაშინ, როცა ბათუმის #3 საარჩევნო უბანზე კომისია ბიულეტენების რაოდენობას ითვლიდა, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის დამკვირვებელმა საჩივარი დაწერა. საჩივარი, რომლითაც საია-ს დამკვირვებელი უბნის ბათილობას ითხოვდა, მდივანმა არ ჩაიბარა. სულხან ფალავანდიშვილი ირწმუნება, რომ იგი `ნაცმოძრაობის~ წარმომადგენლებმა სცემეს. ფაქტიდან რამდენიმე წუთში ადგილზე საიას სხვა წევრები, ჟურნალისტები და ოლქის წარმომადგენლები მივიდნენ.

ნათია როყვა
ეთერ თურაძე

„ორი თუ სამი კაცი მირტყამდა. ერთის სახელი და გვარი ვიცი, ორის _ არა“, _ უთხრა სულხან ფალავანდიშვილმა #3 უბანთან მოსულ საპატრულო პოლიციას 31 მაისს. ფაქტიდან მეორე დღეს საიას ვებ-გვერდზე განთავსდა ინფორმაცია: `დამკვირვებელს ფიზიკურად გაუსწორდა საუბნო საარჩევნო კომისიის წევრი, ზურაბ ღლონტი. დამკვირვებლის ცემის ფაქტზე სათანადო რეაგირება არ მოუხდენია საარჩევნო უბნის თავმჯდომარეს, მამუკა კენჭაძეს~.
საია-ს აჭარის ფილიალის თავმჯდომარემ, ნინო ტავლალაშვილმა, 30 მაისს, ნეტგაზეთი.გე-ს განუცხადა, რომ ოლქში საჩივარი შეაქვს და აყენებს უბნის საარჩევნო კომისიის წევრების პასუხისმგებლობის, ასევე, სისხლის სამართლებრივი და ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობის საკითხს.
გუშინ კი გაირკვა, რომ ამ ფაქტთან დაკავშირებით საია-ს არავის მიმართ არ დაუყენებია სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხი. როგორც ნინო ტავლალაშვილმა `ბათუმელებს~ უთხრა, `გაირკვა, რომ უბანზე შეხლა-შემოხლა პირადული იყო. ხოლო საჩივარი, რომელიც საარჩევნო უბანმა არ ჩაიბარა, ოლქს გადაეცა განსახილველად~.
გუშინ საოლქო კომისიამ განიხილა საიას საჩივარი და კამათის შემდეგ, კენჭისყრით გადაწყვიტა, რომ #3 საოლქო კომიის თავმჯდომარეს, ერთი წლის ვადით შეუწყდეს უფლებამოსილება.
საია არ ეთანხმება ოლქის გადაწყვეტილებას და, შესაბამისად, ამ გადაწყვეტილებას ცესკოში გაასაჩივრებს.
31 მაისს სულხან ფალავანდიშვილმა `ბათუმელებს~ უთხრა, რომ, მისი აზრით, ადგილი ჰქონდა სამართალდარღვევას: `ხმის დათვლის პროცესის შემდეგ მიღებული ხმების რაოდენობა აღემატებოდა მოსული ამომრჩევლის რაოდენობას. ამაზე დავწერე საჩივარი უბნის ბათილობის მოთხოვნით, რის გამოც ჩემზე განხორციელდა ფიზიკური შეურაცხყოფა. კომისიის წევრმა ნაცმოძრაობიდან და ასევე ნაცმოძრაობის წარმომადგენელმა სახეში გამარტყეს~.
პოლიციისთვის განმარტებების მიცემის დროს საია-ს ერთ-ერთი თანამშრომლის განმარტებით, კომისიის `ნაციონალი~ წევრები ერთი ზედმეტი ბიულეტენის ამოღებას აპირებდნენ. საჩივარიც სწორედ ამის გამო დაწერა სულხან ფალავანდიშვილმა. `ნაციონალებს ვაკლებთ ხმას, ოპოზიციას ხომ არა. რა შენი საქმეა~, _ გააფრთხილეს ფალავანდიშვილი, რომელსაც საჩივრის დაწერა ვერ გადააფიქრებინეს. სწორედ ამის შემდეგ დაიწყო კონფლიქტი.
იმავე ღამეს კომისიის თავმჯდომარის მოადგილემ `ბათუმელებს~ ამ გაუგებრობის მისეული ვერსია შესთავაზა: `საკონტროლო ფურცელი სიაში გატარებული არ იყო. ამიტომაც ბალანსი არ დაჯდა და ერთი ხმით სხვაობა აჩვენა~.
ამ აურზაურის შემდეგ კომისიის ის წევრები და დამკვირვებელი, რომელსაც საიას დამკვირვებელი ძალადობაში ადანაშაულებდა, უბნიდან გაიქცნენ. `იმიტომ გავიდნენ, რომ დასისხლიანებულები იყვნენ~, _ განაცხადა კომისიის თავმჯდომარის მოადგილემ, ალეკო ცეცხლაძემ. მამია მიგინეიშვილი, რომელიც `ნაცმოძრაობის~ დამკვირვებელი იყო ამავე უბანზე, ამბობდა, რომ აურზაური საიას დამკვირვებელმა გამოიწვია.
იგივე გაიმეორა კომისიის თავმჯდომარემ, მამუკა კენჭაძემაც: `მან დაიწყო ყველაფერი. მთელი დღე მოძრაობდა უბანზე. მარეგულირებელ კომისიას არ აცლიდა მუშაობას. დათვლის პროცესში დაასკვნა, რომ არასწორი იყო ბიულეტენი და დაიწყო საჩივრის წერა. ის არავის არ უცემია~.
`კომისიამ მიიღო განკარგულება და უბანმა მუშაობა დროებით შეაჩერა“, _ ამ განცხადებას უბანზე კომისიის მდივანი წერდა. მას ოლქიდან მოსული დამკვირვებელი ეხმარებოდა.
ნინო ბერაძემ, რომელიც `მრეწველებს~ წარმოადგენდა, მე-3 საარჩევნო უბანზე ასევე უარყო ბათუმის უნივერსიტეტის მესამე კურსის სტუდენტის _ სულხან ფალავანდიშვილის ცემის ფაქტი: `ეს ადამიანი ძალიან დიდ უფლებას აძლევდა საკუთარ თავს. არავის უცემია, ხელი მოკიდეს და უთხრეს, ბიჭო, რა იყოო. შენ რაო და ასე შელაპარაკდნენ, უბრალოდ~.
ამ ფაქტიდან რამდენიმე წუთში ადგილზე მოვიდა საპატრულო პოლიცია. `რუსთავი 2~-ისა და პირველი არხის ჟურნალისტებმა მხარეები ჩაწერეს, თუმცა ამ ინციდენტის შესახებ ამ ტელევიზიებს ინფორმაცია არ გადაუცია.
ცნობისათვის, მე-3 საარჩევნო უბანზე დამონტაჟებული იყო ვიდეოთვალიც.