ჩვენიანები და სხვები

კარგია თუ ცუდი არ ვიცი, მაგრამ მივეჩვიე იმას, რომ ``ბათუმელებს`` მთავრობის არც ერთ ოფიციალურ შეხვედრაზე, სხდომაზე არ გვეპატიჟებიან _ ეს ბევრჯერ გვითქვამს, ახალს არაფერს ვამბობ...
``კარებიდან თუ არ გიშვებენ, ფანჯრიდან უნდა შეხვიდე``, _ ხშირად მიმეორებენ რედაქტორები, ტრენერები. მაგრამ როცა არც კარებია, არც ფანჯრები და ღია ცის ქვეშ ფოტოს გადაღების უფლებას არ გაძლევენ, როგორ უნდა მოიქცეს ჟურნალისტი, ჯერ არავის უსწავლებია ჩემთვის.
31 დეკემბერს ბათუმში დაგეგმილ კონცერტზე ფოტოების გადაღება გადავწყვიტე; აკრედიტაციისთვის აჭარის მთავრობას მივმართე და შესაბამისი დოკუმენტი მივიღე კიდეც. ფოტოების გადასაღებად ერას მოედანზე ახალ წლამდე ერთი საათით ადრე გავედი.
``პრესა არ დაიშვება`` _ მითხრა პრეზიდენტის დაცვის ერთმა თანამშრომელმა. თქვენი სახელი და გვარი თუ შეიძლება და რატომ არ დავიშვები-მეთქი, ვკითხე: ``სახელს და გვარს რა მნიშვნელობა აქვს, ეს ბრძანებაა``, _ მითხრა დაცვის სხვა თანამშრომელმა. მესამემ ამიხსნა, რომ ექსკლუზივი ტელეკომპანია ``იმედს`` ჰქონდა, ანუ ვიდეო და ფოტო გადაღება მხოლოდ ``იმედის`` ჟურნალისტებს შეეძლოთ.
პრეზიდენტის დაცვის კიდევ ერთმა თანამშრომელმა, როცა ჩემს აკრედიტაციის ფურცელს დახედა, მირჩია, აჭარის მთავრობისთვის მიმემართა. დავრეკე თეა ქარდავასთან, მასთან, ვინც აკრედიტაცია მომცა. ლევან ვარშალომიძის პრესსამსახურს ვუთხარი, რომ ფოტოების გადაღების უფლებას არ მაძლევდნენ. ``სამწუხაროდ, ვერ დაგეხმარებით, ჩვენ არ ვწყვეტთ, რომელი მედია დაიშვება კონცერტზე და რომელი _ არა``, _ დამდეგი ახალი წელი მივულოცე და საუბარი დავასრულე.
კითხვა _ თუ აჭარის მთავრობა არ წყვეტს, რომელი ჟურნალისტი დაესწრება კონცერტს, მაშინ რატომ არიგებენ აკრედიტაციას? ღია ცის ქვეშ, შორიდან ხომ ფოტოს გადაღება კი არადა და მოსმენაც შეუძლებელია (მით უფრო საახალწლო ბათქა_ბუთქის ფონზე).
იქ, სადაც სურათების გადაღების უფლება მე არ მომცეს, აჭარის ტელევიზიის, `მზის~ და `რუსთავი 2~_ის ჟურნალისტები მუშაობდნენ. უფრო კონკრეტულად _ ამ სამი ტელევიზიის მიკროფონი და რამდენიმე ჟურნალისტი ვიცანი.
გადავწყვიტე სახლის სახურავიდან გადამეღო რამდენიმე კადრი, მაგრამ სამოქალაქო ფორმაში ჩაცმულმა ადამიანებმა კორპუსში ასვლის უფლებაც არ მომცეს.
`არ შიძლება და მორჩა. კითხვებს ნუ სვამ, მერე რა რომ ჟურნალისტი ხარ. არ შეიძლება გადაღება~... ერთმა აგრესიულად, მეორემ ბოდიშის მოხდით მთხოვა იქაურობის დატოვება.
წამოვედი.
კითხვის დასმის უფლება ყველა ჟურნალისტს რომ არ აქვს, ეს პრეზიდენტის დაცვის წევრებმა მაშინაც გამიმეორეს, როცა მიხეილ სააკაშვილი პედაგოგებს ხვდებოდა ბათუმში, მესამე საჯარო სკოლაში.
ათამდე ვიდეოკამერა და ათზე მეტი ჟურნალისტი დამხვდა სკოლასთან, 12 იანვარს. გადაკეტილი იყო ქუჩები, ხშირად მოძრაობდა პატრული და სამოქალაქო ფორმაში ჩაცმული ადამიანები ავტომატებით მანქანებში ისხდნენ.
``შეხვედრა დახურულია`` _ შესასვლელთან მითხრეს დაცვის თანამშრომლებმა.
ერთმა კოლეგამ მასწავლებლობა დაიბრალა. ამ შეხვედრაზე დასწრება სჭირდებოდა; ``სიაში ხართ?`` _ ჰკითხა მას ადამიანმა, რომელმაც ჯიბიდან თაბახის ფურცელზე ჩამოწერილი დამსწრეების სია ამოიღო;
`მხოლოდ ის პედაგოგები შევლენ, ვინც სიაში არიან~ _ განუმარტეს მას.
ბუნებრივია, ყველა პედაგოგს ვერ დაიტევდა დარბაზი, მაგრამ ერთი რამ საინტერესოა, რა ნიშნით არჩევენ პედაგოგებს ასეთი შეხვედრებისთვის? ლოტოტრონით? პროფესიული თვალსაზრისით? თუ...
პრეზიდენტის ესკორტი რომ მოვიდა, მხოლოდ ჩვენ _ ``ბათუმელები``, ``ტვ 25``, აჭარის ტელევიზიის ჟურნალისტი და რამდენიმე ოპერატორი ვიყავით გარეთ. პირდაპირი ეთერია და უყურეთ ტელევიზორში _ დამარიგა პრეზიდენტის დაცვამ.
რედაქციაში დავბრუნდი და ტელევიზორი ჩავრთე. `იმედზე~ პირდაპირი ეთერით მართლა გადაიცემოდა;
ზუსტად 40 წუთის განმავლობაში ლაპარაკობდა პერზიდენტი პედაგოგებთან. მე მხოლოდ 20 წუთს მოვუსმინე;
ტელევიზორი მაშინ ჩავრთე, როცა პრეზიდენტი ამბობდა, რომ ბავშვები ფულს არ უნდა ატარებდნენ, ამიტომაც სავალდებულოა ყველა მოსწავლეს პლასტიკური ბარათი ჰქონდეს. გაიხსენა ის პერიოდი, როცა თავად იუსტიციის მინისტრი იყო და ბავშვები ექსკურსიაზე დაჰყავდა ციხეებში. მისი აზრით, ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ბავშვებმა თავიდანვე უნდა იცოდნენ, როგორია ციხე, საპატიმროში ყოფნა...
პრეზიდენტმა ბევრ რამეზე ისაუბრა მასწავლებლებთან, 31 დეკემბერს გამართული კონცერტი და `მსოფლიო კლასის~ ვარსკვლავებიც გაიხსენა. მერე კი თქვა, რომ ატესტატის ასაღებად მოსწავლემ ათი გამოცდა მაინც უნდა ჩააბაროს...
`ბავშვებს კრიტიკული აზროვნება უნდა ჰქონდეთ; ყველაფერი ეჭვქვეშ უნდა დააყენონ _ რაც დღეს ვთქვი, ესეც უნდა დააყენონ ეჭვქვეშ და ხანდახან ისიც ჯანსაღად ეჭვქვეშ უნდა დააყენონ, რასაც მასწავლებელი მათ ეტყვის, მაგრამ ის კი არა, რომ აუჯანყდნენ~, _ თქვა პრეზიდენტმა პედაგოგებთან შეხვედრისას.
``განათლებულობაშია საქართველოს მომავალი, მისურვეთ წარმატება მე, გისურვებთ წარმატებებს``, _ ასე დასრულდა ``რუსთავი 2``-ის საინფორმაციო გამოშვება. პრეზიდენტის ბათუმში ვიზიტს ეს არხი გადასცემდა პირდაპირ ეთერში.
თითქოს არაფერია, არა? რა შეიძლება გამეკეთებინა ამ შეხვედრაზე ისეთი, რომ მე და ჩემნაირი ჟურნალისტები იქ არ შეგვიშვეს. მართალია, გამიჩნდებოდა კითხვები, მაგრამ ისიც სიმართლეა, რომ პრეზიდენტს ვერაფერსაც ვერ ვკითხავდი. მასთან მიახლოება მარტივი სულაც არ არის. მაშინ რა? პრინციპში ვხვდები _ ადამიანების, მათ შორის ჟურნალისტების, რაღაც ნიშნით დაყოფას ერთი დანიშნულება შეიძლება ჰქონდეს _ ჩვენიანები და სხვები.

აგვისტოს ომიდან ხანგრძლივ პატიმრობამდე

ზუსტად ცხრა თვეში დასრულდა მუხროვანის ამბოხებაში ბრალდებულთა საქმის გამოძიება. 41 განსასჯელიდან მოსამართლემ რეინჯერთა ბატალიონის ყოფილ მეთაურს _ ლევან ამირიძეს 28 წლით, კობა ოთანაძეს 29 წლით, მუხროვანში განთავსებული ჯავშან-სატანკო ბატალიონის ყოფილ მეთაურს _ შოთა (მამუკა) გორგიაშვილს 19 წლით პატიმრობა მიუსაჯა. სამივეს ბრალად ედებოდა ამბოხების მომზადება ხელისუფლების დამხობის მიზნით. ბრალდებულები ბრალდებას უარყოფენ.



ლევან ამირიძე, რომელმაც აგვისტოს ომის დროს თავის ბატალიონთან ერთად რამდენიმე კვირა მტრის ზურგში გაატარა, გასული წლის 29 დეკემბრამდე დუმილის უფლებით სარგებლობდა. ბოლო სასამართლო პროცესზე კი მან თქვა: `ჩემი ბატალიონი ყველასგან მიტოვებული აღმოჩნდა. ისიც კი არ გვითხრეს, რომ (ქართული სამხედრო შენაერთები) უკან იხევდნენ. ჩვენ მტრის ზურგში, 30 კილომეტრის სიღრმეში, 27 აგვისტომდე დავრჩით. ჩვენ დანაკარგების გარეშე შევასრულეთ ყველა ამოცანა... ჩვენმა ბატალიონმა ჩამოგდებული თU-22 სტრატეგიული ბომბდამშენის ორი რუსი პილოტი აიყვანა... ამის მიუხედავად, არავის აზრად არ მოსვლია, მოსულიყო და მოეკითხა ეს ბატალიონი~.
თავდაპირველად სასამართლოზე გორგიაშვილმა აღიარა მის წინააღმდეგ წაყენებული ორივე ბრალდება _ ამბოხი ხელისუფლების დამხობის მიზნით და დაუმორჩილებლობა. სექტემბრის ბოლოს კი მან შეცვალა პოზიცია და სასამართლოს განუცხადა, რომ თავს დამნაშავედ მხოლოდ დაუმორჩილებლობის ნაწილში ცნობდა. გორგიაშვილმა სასამართლოს წინაშე ჩვენების მიცემაზე უარი განაცხადა და ასევე უარი თქვა იმაზე, რომ მის მიერ წინასწარი გამოძიებისთვის მიცემული ჩვენება საჯარო გამხდარიყო. მან თავის ბოლო სიტყვაში თქვა: `აგვისტოს ომის შემდეგ ჩვენ ყველა _ სამხედროები, ოფიცრები, ამაზე ერთმანეთში ვსაუბრობდით. მე არასდროს დამიმალავს ჩემი უკმაყოფილება და ვერ წარმომიდგენია ერთი ოფიცერიც კი, რომელიც კმაყოფილი იქნებოდა წაგებული ომის შემდეგ, განსაკუთრებით იმ მოვლენების შემდეგ, რაც აგვისტოში ომის დროს მოხდა. ამის გამოხატვა მოხდა მუხროვანში ჩემი მხრიდან~.
თავის დასკვნით სიტყვაში ოთანაძემ, რომელმაც ასევე განაცხადა უარი სასამართლოსთვის ჩვენების მიცემაზე, უარყო მის მიმართ არსებული ბრალდებები და განაცხადა, რომ რომც დაეგეგმა შეთქმულება, იგი საქმეს არ დაიჭერდა ისეთ პიროვნებასთან, როგორიც ბრალდების მხარის მთავარი მოწმე გია ღვალაძეა. მიუხედავად იმისა, რომ ღვალაძე წარსულში სამხედრო და უშიშროების სტრუქტურებში მსახურობდა, მას საბრძოლო ოპერაციებში მონაწილეობის გამოცდილება არ გააჩნდა და ოთანაძე სწორედ ამ ფაქტს გულისხმობდა, როდესაც აცხადებდა, რომ ღვალაძეს გამოცდილება არ ჰქონდა.
``გაოგნებული ვარ; ვერ გავიგე, რა ხდება... ღვალაძემ თითი დაადო ვიღაცას და ეს გახდა ყველაფრის საფუძველი~, _ განუცხადა კობალაძემ სასამართლოს 29 დეკემბერს. კობა კობალაძემ სასამართლოში გამოთქვა იმედი, რომ მას გაამართლებენ. ის მართლაც სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს.
მუხროვანის ამბოხების პრეისტორია ქართული ტელევიზიების მიერ გავრცელებული სიუჟეტების მიხედვით ასეთია: საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ანალიტიკური დეპარტამენტის უფროსმა შოთა უტიაშვილმა 2009 წლის 5 მაისს (როცა ამბოხებაში ბრალდებულები დააკავეს) პრესკონფერენცია გამართა და განაცხადა, რომ სამინისტრომ ჩაშალა `სრულმასშტაბიანი~ სამხედრო ამბოხების გეგმა, რომლის ორგანიზატორებიც ყოფილი სამხედრო მაღალჩინოსნები იყვნენ: `როგორც ჩანს, ეს გეგმა იყო კოორდინირებული რუსეთთან და მიზნად ისახავდა, როგორც მინიმუმ, ნატოს სამხედრო წვრთნების ჩაშლას და როგორც მაქსიმუმ, ქვეყანაში სრულმასშტაბიანი სამხედრო ამბოხის მოწყობას~.
ტელევიზიებით ნაჩვენებ კადრებში სამხედრო ბაზაზე ჩანდნენ მიხეილ სააკაშვილი, ვანო მერაბიშვილი, ასევე იუსტიციის მინისტრი, ზურაბ ადეიშვილი და ხელისუფლების სხვა წარმომადგენლები. ``მიმდინარეობს რამდენიმე ადამიანის დაკავება, რომლებიც შემჩნეულნი არიან რუსეთთან კავშირში...`` _ აღნიშნა მერაბიშვილმა. როდესაც მერაბიშვილმა კობალაძის სახელი ახსენა, სააკაშვილმა შეაწყვეტინა და განაცხადა: `გენერალი კობალაძე მისახედი იყო ბევრად უფრო ადრე``.
`ამ ხალხს ბოროტების გარდა საქართველოსთვის არაფერი გაუკეთებია. ესენი არიან ჩამოყალიბებული თავისი მენტალიტეტით და აქვთ აბსოლუტურად კრიმინალური გადახრა. და ეს ყველამ ვიცოდით... ამ ხალხს არ უნდა ებოგინა თავისუფლად ამდენი ხანი საქართველოში``, _ განაცხადა პრეზიდენტმა.
კიდევ ერთ ვიდეომასალაში სააკაშვილი მუხროვანის სამხედრო ნაწილში ხაზზე დამწკრივებულ ჯარისკაცებს ესაუბრება: `რა უნდოდათ სხვადასხვა კრიმინალებს და ბანდიტებს თქვენს ნაწილში?~.
``ხომ არ ეგონათ თქვენ ბრიყვ მეთაურებს, რომ მე ვარ შევარდნაძე``, _ მიმართა სააკაშვილმა ჯარისკაცებს. მას მუხროვანში შევარდნაძის მმართველობის დროს მომხდარი ამბოხება ჰქონდა მხედველობაში.
მუხროვანის ამბოხებასთან დაკავშირებით გამოტანილ სასამართლო გადაწყვეტილებაში არც ერთ საქმეში არ არის ნახსენები რუსეთი და მასთან დაკავშირებული ``ამბოხების კოორდინირებული გეგმა``.
მუხროვანის საქმეში 41 განსასჯელი ფიგურირებდა. მოსამართლემ მე-3 ბრიგადის ყოფილ მეთაურს _ კახა კობაიძეს სამი წლით თავისუფლების აღკვეთა და 10 000 ლარის გადახდა დაავალა; პირველი ბრიგადის ყოფილ მეთაურს, დავით სულხანიშვილს _ სამწლიანი პირობითი სასჯელი და 20 000 ლარის ჯარიმა. ორივეს დანაშაულის შეუტყობინებლობაში ედებოდა ბრალი. MI-8 ვერტმფრენის ყოფილ პილოტს, ზურაბ ჩალათაშვილს, 3-წლიანი პატიმრობა მიესაჯა, მუხროვანის სატანკო ბატალიონის ყოფილ სამხედროს, ზურაბ ბზიშვილს _ 9-წლიანი პატიმრობა.
მოსამართლემ პროკურატურის მიერ შვიდი სამოქალაქო პირის წინააღმდეგ წაყენებული ბრალდება გადააკვალიფიცირა.

წლის რეზონანსული ფაქტები

2009 წლის 15 დეკემბერს, საღამოს შვიდ საათზე, ფონდ `ინკლუზივის~ ოფისში ხუთი უფორმო, შეიარაღებული ადამიანი შეიჭრა. უცნობმა პირებმა იქ მყოფები გააფრთხილეს, არ დაეტოვებინათ ოთახი და განუცხადეს, რომ მხოლოდ `მათი უფროსი~ აინტერესებდათ. მოგვიანებით ოფისში უცხო პირთა რიცხვი 12-13-მდე გაიზარდა. იქ მყოფთა მონათხრობით, მათ არ ეცვათ პოლიციის ფორმები. არ უჩვენებიათ ჩხრეკის ორდერი, უარი თქვეს საბუთის წარდგენასა და ვინაობის გამჟღავნებაზე.

ნათია როყვა

გოგონები რამდენიმე საათის განმავლობაში გამოკეტილი ჰყავდათ ოთახში, მათ არ მისცეს ახლობლებთან დაკავშირების საშუალება, აყენებდნენ სიტყვიერ შეურაცხყოფას _ ეძახდნენ გადახრილებს, ავადმყოფებს, სატანისტებს, დასცინოდნენ და აშანტაჟებდნენ. ემუქრებოდნენ, რომ გადაუღებდნენ და გაავრცელებდნენ სურათებს. იყო ფიზიკური ლიკვიდაციის მუქარაც, განსაკუთრებით ფონდის თანამშრომლების: ეკა აღდგომელაშვილისა და თინათინ ჯაფარიძის მიმართ, რომლებიც დაჟინებით მოითხოვდნენ ჩხრეკის ორდერის ან რაიმე საბუთის წარდგენას.
ამ მოთხოვნაზე ისინი ცინიკურად პასუხობდნენ, რომ `ორდერსა და საბუთს მხოლოდ იმას აჩვენებენ, ვისაც საჭიროა~. ამ თავდასხმის შემდეგ დააკავეს ორგანიზაციის ხელმძღვანელი, პაატა საბელაშვილი. ერთ-ერთმა პირმა, რომელიც განსაკუთრებული აგრესიულობითა და ჰომოფობიით გამოირჩეოდა, ფონდის თანამშრომელს თავი კუდი-ის ოპერატიულ თანამშრომლად, გიორგი გეგეჭკორად წარუდგინა. თუმცა 18 დეკემბერს გამართულ სასამართლო სხდომაზე იგი გამომძიებლის როლში წარსდგა სასამართლოს წინაშე, დავით ხიდაშელის სახელით.
მეორე პირი (როგორც მოგვიანებით გაირკვა პოლიციის ქვეგანყოფილების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი), რომელიც განსაკუთრებით ბილწსიტყვაობდა, ფიზიკური ლიკვიდაციით დაემუქრა ეკა აღდგომელაშვილს, თუ ის დაუყოვნებლივ არ გაჩუმდებოდა (`მოგსპობ, მიწასთან გაგასწორებ~, `გააჩუმეთ ეს ქალი, თორემ მოვკლავ~ და სხვ). ფონდის თანამშრომლის რეპლიკაზე, რომ ისინი აჭარბებენ საკუთარ უფლებამოსილებას, მან უპასუხა: `მიჩივლე, ფეხები არ მომჭამო~; `მე ვარ კანონიცა და სასამართლოც~. გაჩხრიკეს ფონდის ოფისში მყოფი ყველა გოგონას ხელჩანთა. ორ ქალს შეჰყავდა გოგონები საპირფარეშოში (ზოგი ცალკე, ზოგი ორ-ორად), აშიშვლებდნენ მათ და ჩხრეკდნენ, მათ უწოდებდნენ გადახრილებს, ავადმყოფებს. არც ერთ მათგანს ჩხრეკის ოქმი ადგილზე არ შეუდგენია.
პროცედურის დასრულების შემდეგ ერთ-ერთი `პოლიციელი~ ქალბატონი პირჯვრისწერით ამბობდა, რომ `ამათ ქალის სხეული შემაზიზღეს~.
`ინკლუზივმა~ საქართველოს პრეზიდენტს, სახალხო დამცველს და საქართველოში აკრედიტებულ დიპლომატიურ და საერთაშორისო ორგანიზაციებს მიმართა უფლებების დაცვისთვის.

***
`ქუთაისში დიდების მემორიალის~ დემონტაჟის დროს აფეთქების შედეგად დედა და 11 წლის გოგონა დაიღუპა. მთავარმა პროკურორმა, მურთაზ ზოდელავამ, განაცხადა, რომ ტრაგედია, სავარაუდოდ, უსაფრთხოების ზომების დარღვევამ გამოიწვია. მომხდართან დაკავშირებით გამოძიება დაიწყო. 46-მეტრიანი მონუმენტის დემონტაჟი იმ მიზნით განხორციელდა, რომ იმ ადგილას პარლამენტის ახალი შენობა უნდა აიგოს.

***
უშანგი გოდელაძე სამართალდამცავებმა ბათუმში დააკავეს. მას ბათუმის საქალაქო სასამართლო (აღკვეთის დოკუმენტში) მოიხსენიებდა, როგორც კანონიერ ქურდს. მისი გარდაცვალება სამედიცინო დაწესებულებებში დაადასტურეს, თუმცა გარდაცვალების მიზეზები არ დაუსახელებიათ. გარდაცვლილის მეუღლე _ ნინო აბრამიშვილი, რომელიც ქარელში ცხოვრობს, `ბათუმელებთან~ აცხადებს, რომ მისი მეუღლის ცხედარზე მძიმე დაზიანებები აღინიშნებოდა: `შუბლიდან კეფამდე თავი მოკერილი ჰქონდა, ეს ქირურგიული ნაკერები იყო და არა _ ექსპერტიზის... მთელი სხეული ჩალურჯებული ჰქონდა. ვიცი, რომ ღუდუშაურის კლინიკაში გარდაიცვალა~. ნინო აბრამიშვილის თქმით, ცნობაში, რომელიც მას ღუდუშაურის კლინიკაში მისცეს, წერია: `გარდაცვალების მიზეზი უცნობია~.
ბათუმის საქალაქო სასამართლოს ცნობით, 38 წლის უშანგი გოდელაძე ბათუმში 15 სექტემბერს დააკავეს, ხოლო აღმკვეთი ღონისძიება _ ორთვიანი პატიმრობა 18 სექტემბერს შეუფარდეს. თბილისში, მეშვიდე საპყრობილეში გადაყვანიდან მეორე დღეს უშანგი გოდელაძე ღუდუშაურის კლინიკაში გარდაიცვალა.

2009 წელს წართმეული ქონება
სავაჭრო ცენტრი `ბათუმი~ ე.წ. `ხოფის ბაზრობა~, ყოფილი მესაკუთრეების თქმით, ერთ მილიონადაა შეფასებული. ერთ-ერთმა მოწილემ _ აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტრომ, დანარჩენ მესაკუთრეებს, მათი ნების საწინააღმდეგოდ, ქონება ჩამოართვა და თავისივე ბრძანების საფუძველზე, `სავაჭრო ცენტრ _ 2009~-ს გადასცა. ბაზრობის ერთ-ერთ მესაკუთრეს, ილია ანანიძეს, 2009 წელს ბათუმის სასამართლომ ცხრა წლით პატიმრობა მიუსაჯა. ე.წ. `ხოფის ბაზრობის~ წართმევის `პროცედურა~ 2006 წლიდან დაიწყო. `მაშინდელი ქალაქის მერის _ ირაკლი თავართქილაძის ერთპიროვნული ბრძანებულების საფუძველზე (მერმა ბათილად ცნო მერიის კაბინეტის გადაწყვეტილება) მერიამ ბაზრობის ტერიტორიისა და უძრავ-მოძრავი ქონების სახელმწიფოსთვის გადაცემა მოითხოვა. საჯარო რეესტრმა ბაზრობა თავისი უძრავ-მოძრავი ქონებით _ 100-პროცენტიანი წილით, ხელისუფლებას დაურეგისტრირა.

****
სარფის საბაჟო გამშვებ პუნქტზე სამართალდამცავებმა ორი ძვირადღირებული ავტომანქანა _ `ბენტლი~ და `ნისან-ნავარა~ ირლანდიის მოქალაქეს _ დიმო ცხონდიას 4 აგვისტოს ჩამოართვეს. ცხონდიას განუმარტეს, რომ ავტომანქანები მოპარული იყო. ირლანდიის მოქალაქე ირწმუნება, რომ მისი მანქანით ქვემო ქართლის სპეციალური ოპერატიული დეპარტამენტის (სოდი) უფროსი _ ალექსი გოგლიძე გადაადგილდება. გორის სამხარეო პოლიციის შენობის წინ `ბათუმელებმა~ ძვირადღირებული ავტომანქანა _ `ბენტლი~ დააფიქსირა. დიმო ცხონდია `ბათუმელებთან~ აცხადებს, რომ სამართალდამცავებმა ყველა ის დოკუმენტი წაიღეს, რითაც ქალაქ სოფიაში მანქანების შეძენა დასტურდება. მისთვის არც მანქანების ჩხრეკის და ჩამორთმევის ოქმები მიუციათ. აჭარის პროკურატურა ამჟამად ავტომანქანების შეძენის კანონიერებას სწავლობს.
სამართალდამცავების მხრიდან ჩამორთმეული ტრანსპორტის გამოყენების შესახებ `გაზეთი ბათუმელები~ 2006 წლის მარტშიც წერდა. მაშინ ბათუმელმა მიშა გაგოშიძემ განაცხადა, რომ მას ავტომანქანა `ტოიოტა-ლენდკრუიზერი~ 2005 წლის 5 ნოემბერს `ყალბი დოკუმენტების გამოყენებით მანქანის განბაჟება-რეგისტრაციის~ ბრალდებით ჩამოართვეს. გაგოშიძემ თავისი მანქანა სანდრო გირგვლიანის მკვლელობაში ბრალდებულ გიორგი ალანიას დაკავების ოპერაციის ტელევიზიით გადაცემულ სიუჟეტში ამოიცნო. მისი მანქანით სპეცრაზმი გადაადგილდებოდა. ბიზნესმენმა მაშინ თქვა, რომ შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლებმა მას `უკანონოდ~ შეძენილი მანქანის ჩუქება სთხოვეს.

***
`საზოგადოების ცინიკური გამოწვევა ხელისუფლების მხრიდან~ _ ასე შეფასდა სანდრო გირგვლიანის მკვლელების, შს სამინისტროს ოთხი თანამშრომლის _ გია ალანიას, ავთანდილ აფციაურის, ალექსანდრე ღაჭავას და მიხეილ ბიბილურიძის ვადამდე პირობით გათავისუფლება 2009 წელს. ოთხეული 2006 წლის 6 მარტს დააპატიმრეს და სამწელიწადნახევრიანი სასჯელის მოხდის შემდეგ ერთი წლით მონასტერში გაამწესეს. სანდრო გირგვლიანის ოჯახის ადვოკატი _ შალვა შავგულიძე `ბათუმელებთან~ გირგვლიანის მკვლელობაში მსჯავრდებულთა გათავისუფლებას აფასებს: `სასამართლოს მიერ ამ ოთხი ბრალდებულისთვის ისედაც არაადეკვატურად მსუბუქი სასჯელების მოუხდელი ნაწილი საქართველოს პრეზიდენტის 2008 წლის 24 ნოემბრის შეწყალების აქტით გაანახევრეს. 2009 წლის 6 სექტემბერს კი სამართლიანობის პრინციპისა და საზოგადოების აზრის სრული იგნორირებით, ეს მსჯავრდებულები ვადამდე პირობით გაათავისუფლეს სასჯელისგან. მოცემულ შემთხვევაში, სახელმწიფო ხელისუფლების ყველა შტო, სასამართლო, საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლება, აქტიურად მოქმედებდა კონკრეტული დანაშაულებრივი ფაქტის გაყალბების, დანაშაულში მონაწილე გარკვეულ პირთა დაფარვისა და მხილებული დამნაშავეებისათვის არაადეკვატურად მსუბუქი სასჯელის დანიშვნისთვის~. გირგვლიანის მკვლელობის საქმის განხილვა ევროსასამართლოში 2010 წლის 2 თებერვალს დაიწყება.

წლის ამბოხი

2009 წლის 5 მაისს გავრცელდა ინფორმაცია, მუხროვანის სამხედრო ნაწილში სამხედრო ამბოხისა და ამ გზით სახელმწიფო გადატრიალების შესახებ. შსს-მ გაავრცელა ვიდეომასალა, რომელშიც 4 მაისს დაპატიმრებული თავდაცვის სამინისტროს სპეცრაზმ `დელტას~ ყოფილი მეთაური, მაიორი გია ღვალაძე საუბრობდა ამბოხების დეტალებზე და საგანგებოდ დაასახელა ცნობილი გენერლების გვარები. მისი `აღიარების~ საფუძველზე დააკავეს ყოფილი სარდალი, კობა კობალაძე, პოლკოვნიკები _ კობა ოთანაძე, ლევან ამირიძე და 38 სხვა სამხედრო და სამოქალაქო პირი. განსასჯელთაგან არც ერთს უხსენებია ამბოხი, ისინი მხოლოდ დაუმორჩილებლობას აღიარებდნენ.
მუხროვანის ინციდენტის გამო დაპატიმრებულ პირთა შორის ცნობილი სამხედრო-პოლიტიკური ექსპერტი, პროფესორი ვახტანგ მაისაიაც აღმოჩნდა, რომელსაც ჯაშუშობასა და რუსეთის სპეცსამსახურებთან თანამშრომლობაში დასდეს ბრალი. მუხროვანის სამხედრო ამბოხში მონაწილეობისთვის ძებნილთა დაკავების სპეცოპერაციას, რომელიც პოლიციელებმა 2009 წლის 20 მაისს, ღამით, თიანეთის გზატკეცილზე ჩაატარეს, 48 წლის პოლკოვნიკის, გია კრიალაშვილის სიცოცხლე შეეწირა, ხოლო პოლკოვნიკები: კობა ოთანაძე და ლევან ამირიძე მძიმედ დაიჭრნენ.
შს სამინისტროს ინფორმაციით, ძებნილი სამხედროები საქართველოს ფარგლების დატოვებას ცდილობდნენ და ისინი ორმხრივი სროლის შედეგად დაშავდნენ, თუმცა თვითმხილველები უარყოფენ, რომ ძებნილებმა ცეცხლი გახსნეს. სასამართლო პროცესზე რამდენიმე ადამიანი _ ამბოხებაში ბრალდებულები, საპროცესო გარიგების საფუძველზე გაათავისუფლეს. ვინც ბრალდება არ აღიარა, პროკურატურა იმათთვის 30-წლიან პატიმრობას ითხოვს.
****
დარბევა
6 მაისს, ღამით, გიორგობის დღესასწაულზე, პოლიციის მთავარ სამმართველოსთან ოპოზიციის აქტივისტებსა და პოლიციელებს შორის შეტაკება მოხდა. სამმართველოსთან შეკრებილი აქციის მონაწილეები `საზოგადოებრივი მაუწყებლის~ ჟურნალისტის, ნიკა ავალიანის წინააღმდეგ ჩადენილი ხულიგნობისთვის დაკავებული მელორ ვაჩნაძის, რევაზ რევაზიშვილისა და 15 წლის გიორგი ონიანის გათავისუფლებას ითხოვდნენ. დაკავებულები, ოპოზიციის ლიდერების განცხადებით, იზოლატორში მიიყვანეს და აწამეს.
გია გაჩეჩილაძე, იგივე `უცნობი~, სამმართველოს ღობეზე გადავიდა და შენობისკენ გაემართა... მოგვიანებით, ნაცემი `უცნობი~ ღუდუშაურის სახელობის კლინიკაში მოათავსეს. სიტუაციის გამწვავების შემდეგ სპეცრაზმელებმა აქციის მონაწილეების წინააღმდეგ რეზინის ტყვიები და ხელკეტები გამოიყენეს. დარბევის შედეგად დაიჭრა ოცდაათამდე ადამიანი, მათ შორის პოლიციელები და ჟურნალისტები. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ აღიარა პოლიციის `შეცდომა~. ეს `შეცდომა~ პოლიციამ თბილისის პოლიციის მთავარი სამმართველოს წინ 15 ივნისს მომხდარი შეტაკების დროს დაუშვა. მაშინ ჟურნალისტები დაშავდნენ და ხელი შეეშალათ პროფესიული საქმიანობის განხორციელებაში. ტელეკომპანიებმა: `მაესტრომ~ და `კავკასიამ” განაცხადეს, რომ ინციდენტის დროს მათი გადამღები ჯგუფები სცემეს. პროტესტის ნიშნად ორივე ტელეკომპანიამ დროებით მაუწყებლობა შეწყვიტა. სცემეს ასევე European Pressphoto Agency- ს ფოტოგრაფი.
პოლიციამ ჟურნალისტებს ვიდეო და ფოტოკამერები წაართვა. `ვწუხვართ და ბოდიშს ვიხდით ამის გამო... ეს არის ჩვენი შეცდომა და ჩვენ ამას ვაღიარებთ~ _ განაცხადა შინაგან საქმეთა სამინისტრომ.


ჩინოვნიკების დაპატიმრება ბათუმში
სამართალდამცავები აჭარის სააღსრულებო ბიუროს ყოფილ უფროსს ეძებენ, ხოლო ქობულეთისა და ბათუმის სააღსრულებო ბიუროების ხელმძღვანელები უკვე დაპატიმრებულნი არიან. სამივე ბრალდებულის საქმეს მთავარი პროკურატურა იძიებს. სასამართლო ჩინოვნიკების საქმეს 2010 წელს განიხილავს; გელა თავდგირიძეს, რომელიც აჭარის სააღსრულებო ბიუროს რამდენიმე წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა, თანამდებობრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაში ადანაშაულებენ. სამართალდამცავებმა ბათუმის ყოფილი აღმასრულებელი _ მერაბ სანიკიძე და ქობულეთის აღმასრულებელი _ გიორგი წიკლაური დააკავეს. მათაც ბრალად თანამდებობის ბოროტად გამოყენება ედებათ. წინასწარი გამოძიების შემდეგ საქმეს ბათუმის საქალაქო სასამართლო განიხილავს, ზედამხედველობას კი აჭარის პროკურატურა გაუწევს.

***
`სახელმწიფო, მე, ზურაბ ბერიძეს, მედავება იმაში, რომ განზრახ არ შევამოწმე საწარმოები. მაგრამ ბრალდების არანაირი მტკიცებულება არ არსებობს. ციხეში ველოდები კანონს, ბრძანებას, აქტს, რომლითაც მე, შემოსავლების სამსახურის უფროსს, მევალებოდა საწარმოების შემოწმება. ეს პარიზიდან ლონდონამდე გვირაბის გათხრის მცდელობას ჰგავს. გამოძიებას ვთხოვ, წარმომიდგინოს ერთი დოკუმენტი, რითაც ჩემი ბრალეულობა მტკიცდება~, _ განაცხადა სასამართლო პროცესზე ზურაბ ბერიძემ _ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონული ცენტრის ყოფილმა უფროსმა.
ბრალდების მტკიცებით, ბათუმში მოქმედმა 19-მა სხვადასხვა კომპანიამ და ხუთმა ინდივიდუალურმა მეწარმემ სახელმწიფოს ერთი მილიონი ლარი აზარალა. შემოსავლების სამსახურმა კი, რომელსაც ზურაბ ბერიძე ხელმძღვანელობდა, ეს ფირმები არ შეამოწმა. ზურაბ ბერიძეს მიმდინარე წელს ბათუმის საქალაქო სასამართლომ განაჩენი გამოუტანა. ის ამჟამად პატიმრობაშია.
***
ნინო ბურჯანაძის პარტიის აჭარის ბიუროს ხელმძღვანელი 2009 წლის 23 მარტს კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის თანამშრომლებმა ბათუმში დააკავეს. იგი ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის უკანონო შეძენა-შენახვისთვის გაასამართლეს. გამოძიების მტკიცებით, ავალიანის საცხოვრებელ სახლში, კონკრეტულად კი აბაზანაში, იპოვეს შავი ფერის დიდი ჩანთა, რაშიც აღმოჩნდა ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარმტყორცნი, `მაკაროვის~ სისტემის ცეცხლსასროლი იარაღი, ავტომატი, ორი ყუმბარა, დიდი ოდენობით ტროტილი და სხვა სახის საბრძოლო მასალები.
ავალიანი ბრალდებას უარყოფს. მოსამართლემ მას ორ წლით პატიმრობა მიუსაჯა.

****
2009 წლის 11 ნოემბერს, ღამით, საკუთარ ბინაში ზვიად გამსახურდიას ხელისუფლების დროინდელი უშიშროების მინისტრი _ თამაზ ნინუა და მისი მეუღლე მოკლეს. ორივეს თავში ჰქონდა ნასროლი. ექსპერტთა აზრით, მკვლელობა პროფესიონალის მიერ არის ჩადენილი... 27 ნოემბერს კრიმინალური პოლიციის დეპარტამენტმა ჯემალ და ეთერ ნინუების საქმე გახსნილად გამოაცხადა და ეჭვმიტანილის სტატუსით დააკავა ბიზნესმენი, 60 წლის თამაზ ნინუას მეგობარი, თამაზ გოგია. მკვლელობის მოტივად თანხის მითვისების მიზნით ანგარება დასახელდა. თამაზ გოგია დანაშაულს არ აღიარებს.
***
2009 წლის 26 აპრილს, გამთენიისას, თბილისში, სანდრო ეულის ქუჩაზე, ტელეკომპანია `რუსთავი 2~-ის კუთვნილი ხუთსართულიანი შენობის 30-მეტრიანი მონაკვეთის ჩამონგრევას ამავე კომპანიის მემონტაჟეების _ ნიკა გელაშვილისა და გიორგი გაბუნიას სიცოცხლე შეეწირა. გამოძიება შვიდ თვეს გრძელდებოდა, რომელმაც გამოავლინა ერთადერთი ბრალდებული, მშენებელი დავით გვასალია და რომელიც საპროცესო გარიგების საფუძველზე, სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს.
დაღუპულ ნიკა გელაშვილის ოჯახის წევრთა თქმით, გამოძიება თავიდანვე არაობიექტურად წარიმართა. ამ ტრაგედიაზე პასუხისმგებლობა თანაბრად უნდა დაეკისროთ როგორც `რუსთავი 2~-ის იმჟამინდელ გენერალურ დირექტორს, ისე კომპანია `არტიქსს~, რომელიც უკანონოდ აწარმოებდა ადგილზე სარეკონსტრუქციო-სამშენებლო სამუშაოებს.
****
`პოლიტიკური პატიმრები~ _ ასე შეაფასეს ეკა ბესელიას ძმისა და შვილის მიმართ გამოტანილი განაჩენი. სერგო ბესელიას, რატი მილორავას და მათთან დაკავებულ ორ პიროვნებას ბათუმის საქალაქო სასამართლომ პატიმრობა და სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ თანხის გადახდა დააკისრა. სკოლის მოსწავლეებს წელიწადნახევრიანი პატიმრობა და ორი ათასი ლარის გადახდა დაეკისრათ, სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ. ბესელიას ძმას და მის ნაცნობს კი ორი წლითა და ექვსი თვით პატიმრობა და ოთხ-ოთხი ათასი ლარი სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ.
სასამართლო პროცესი ხმაურით, მოსამართლის ჯემალ კიკნაძის, პროკურორების _ კონსტანტინე ცაცუასა და ზვიად ფხაკაძის მიმართ ბრალდებებით დასრულდა: `არაკაცი ხარ~, `ამ დარბაზში გაგასამართლებთ~, `კოკოითზე უარესი ხართ, არასრულწლოვნებს ციხეებში კეტავთ არარსებული დანაშაულისთვის~.
მოსამართლეს დარბაზში 30-მდე ბადრაგი და მანდატური იცავდა.


შს სამინისტროს გენინსპექცია გაზეთ „ბათუმელების~ ჟურნალისტ თედო ჯორბენაძისთვის დაშანტაჟების მცდელობის ფაქტზე მოკვლევას აგრძელებს. აღძრულია თუ არა ამ ფაქტზე სისხლის სამართლის საქმე, `ბათუმელებისთვის~ უცნობია.
რედაქციამ პროკურატურას 24 დეკემბერს წერილობით მიმართა, რათა მიეღო განმარტება, რა რეაგირება მოჰყვა პროკურატურაში ერთი თვის წინ შეტანილ განცხადებას. რედაქცია ითხოვდა სისხლის სამართლის საქმის აღძვრას, გაზეთის თანამშრომელთა დაშინების და მათთვის შანტაჟის მოწყობის მცდელობის ფაქტზე.
25 ნოემბერს შს სამინისტროს თანამშრომლები შანტაჟის გზით შეეცადნენ თანამშრომლობაზე დაეყოლიებინათ ჟურნალისტი თედო ჯორბენაძე, „ბათუმელების~ საგამოძიებო ჯგუფის კოორდინატორი. სპეცსამსახურის თანამშრომლები შეეცადნენ, შეელახათ თედო ჯორბენაძის და გაზეთის იმიჯი სექსუალურ ორიენტაციასთან დაკავშირებით საქართველოში არსებული სტიგმის გამოყენებით.

***
საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორის _ ლევან ყუბანეიშვილის მიმართ `ძალადობის მუქარით პროფესიულ საქმიანობაში უკანონოდ ხელის შეშლის გამო~ თბილისის საქალაქო სასამართლომ დამნაშავედ ცნო ნიკოლოზ ჩიხრაძე და ექვსი თვით პატიმრობა მიუსაჯა. 30 აპრილს შსს-მ განაცხადა, რომ დააკავა ჩიხრაძე, რომელმაც 26 აპრილს გააგზავნა მუქარის ელექტრონული წერილი, რითაც `ყუბანეიშვილს და მისი ოჯახის წევრებს ანგარიშსწორებით დაემუქრა~. შსს-მ ასევე გაავრცელა დაკავებულის აღიარებითი ვიდეოჩვენება, სადაც პირი, რომელიც შსს-ს თქმით, ნიკოლოზ ჩიხრაძეა, აღიარებს ყუბანეიშვილის `სიცოცხლისადმი~ მუქარას.
მუქარის წერილი `ბათუმელების~ ელექტრონულ მისამართზეც შევიდა 2008 წელს. მოკვლით ემუქრებოდნენ მთავარ რედაქტორს და ჟურნალისტს. ამ ფაქტთან დაკავშირებით რედაქციამ პროკურატურას გამოძიების დაწყების მოთხოვნით მიმართა. გამოძიებისგან პასუხი `ბათუმელებს~ დღემდე არ მიუღია.

პროკურორის ზეწოლა არასრულწლოვანზე

ვიდეოკადრები, რამაც მოსამართლე სკამიდან წამოაყენა


პროკურორი 16 წლის ეჭვმიტანილს იზოლატორში ღამის სამ საათზე არწმუნებს, რომ მისმა მშობლებმა და ადვოკატმა მის დაცვაზე უარი თქვეს. არასრულწლოვანს გიორგი დავითაშვილის ნათქვამის არ სჯერა და ადვოკატთან დაკავშირებას ითხოვს. პროკურორი კი 40 წუთის განმავლობაში საგამოძიებო მოქმედების ჩატარებას ცდილობს და დაკავებულს ადვოკატთან დაკავშირების უფლებას არ აძლევს _ ვიდეოკადრები, რომლებზეც ეს ფაქტია დაფიქსირებული, სასამართლო პროცესზე აჩვენეს.


კადრები პროკურორ დავითაშვილის ბრძანებითაა გადაღებული. საგამოძიებო მოქმედებების გაყალბებისთვის, არასრულწლოვანის უფლებების დარღვევისა და უკანონო ქმედებისთვის პროკურორს სტრასბურგში უჩივლებენ, თუმცა დაცვის მხარეს არ აქვს მტკიცებულება _ ვიდეომასალის ასლის გადაღების უფლება მოსამართლე ჯემალ კიკნაძემ მხარეს არ მისცა.
არასრულწლოვანი რ.მ. პატრულმა ქობულეთში, თანმხლებ პირებთან ერთად 19 აგვისტოს დააპატიმრა და ბათუმში, გრიბოედოვის #4-ში, წინასწარი დაკავების იზოლატორში მოათავსა. როგორც არასრულწლოვანი კადრებში ამბობს, მშობლებმა იგი კატეგორიულად გააფრთხილეს, რომ ადვოკატის გარეშე არ მიეცა ჩვენება და ხელი არ მოეწერა არც ერთ დოკუმენტზე _ ამას დაკავებული პროკურორს ეუბნება და სთხოვს ადვოკატთან დაკავშირებას, 20 აგვისტოს, ღამის სამ საათზე. რ.მ-სთან ერთად იზოლატორის შესასვლელში გამომძიებელი, პროკურორი, სახაზინო ადვოკატი როინ სალუქვაძე და მასწავლებელი ზ. ბერიძე იმყოფებოდნენ (კანონით არასრულწლოვანის დაკითხვას მშობელი ან პედაგოგი უნდა ესწრებოდეს).
პროკურორი ატარებდა ამოცნობის პროცესს, ანუ სამ პიროვნებასთან ერთად დაკავებული უნდა დამდგარიყო და დაზარალებულს უნდა ამოეცნო ეჭვმიტანილი. ამ საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობა კი, ადვოკატის გარეშე, დაკავებულმა არასრულწლოვანმა არ მიიღო. 40-წუთიან ვიდეოჩანაწერში არც სახაზინო ადვოკატი საუბრობს, არც პედაგოგი და გამომძიებელი. `მოდი ბიჭო, დადექი აქ`` _ უთითებს კამერის წინ პროკურორი; რ.მ. კამერის გათიშვას ითხოვს და ცდილობს, კადრში არ მოხვდეს, იქვე პროკურორს უხსნის, რომ არ აქვს უფლება ამ კადრების გადაღების. `მომიყვანეთ ჩემი ადვოკატი`` _ დაჟინებით ითხოვს ეჭვმიტანილი.
`კარგი, ოქმში ჩავწერთ, რომ შენ უარი განაცხადე ამოცნობაზე და მოდი მომიწერე ხელი~, _ ეუბნება ისევ პროკურორი. 16 წლის დაკავებული არც ამაზე თანხმდება. ხელის მოწერაზე თავს იკავებს ადვოკატი _ როინ სალუქვაძე. `დროს მაკარგვინებთ, დავიღალე, მითხარი აწერ ხელს თუ არა?~ _ ხელში უჭირავს დოკუმენტი პროკურორს და იმავე კითხვას სახაზინო ადვოკატს უმეორებს. `მოაწერე ხელი, პრობლემა არ შეგხვდეს ჩემ გამო~, _ პროკურორის და ადვოკატის საუბარში რ.მ. ერთვება. ადვოკატის ხელის მოწერით პროკურორი 40-წუთიან საგამოძიებო მოქმედებას ამთავრებს.
კადრების ჩვენების დროს მოსამართლე სკამიდან ადგა და ტელევიზორთან მივიდა, პროკურორები კი რამდენჯერმე დარბაზიდან გავიდნენ.
ამ საქმეში სულ ოთხი ბრალდებულია, მათგან ორი არასრულწლოვანი. სასამართლოს გადაწყვეტილებით ეკა ბესელიას შვილი და მისი მეგობარი (სკოლის მოსწავლეები) წინასწარი პატიმრობიდან გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს. ბესელიამ სამი ათასი ლარი გადაიხადა. ორი ბრალდებული, ძმა და მისი მეგობარი კი პატიმრობაში არიან. ბრალდებულების აღკვეთი ღონისძიება სტრასბურგშია გასაჩივრებული. `პროკურორის უკანონო ქმედებაზე მივმართეთ მთავარ პროკურატურას, მაგრამ რეაგირება დღემდე არ მოყოლია~ _ ამბობს ადვოკატი ლილი გელაშვილი.
საბრალდებო დასკვნის თანახმად, საქმეში ერთადერთი დაზარალებული და მოწმე დავით ჯაფარიძეა. 2009 წლის 19 აგვისტოს, ქობულეთში, კაფე `ელზაში~ განსასჯელებმა საზოგადოებრივი წესრიგი `წინასწარ შეთანხმებით, ჯგუფურად~ დაარღვიეს. დავით ჯაფარიძე ამ კაფეში მეუღლესთან ერთად ვახშმობდა. ბრალდების მტკიცებით, განსასჯელებმა ჯაფარიძეს დაურღვიეს სიმშვიდე და მიაყენეს შეურაცხყოფა. კაფეს თანამშრომელი კი დაუკავშირდა პოლიციელებს _ დავით არველაძეს და თენგიზ გეგიძეს. ადგილზე მისულ პოლიციელებს განსასჯელებმა წინააღმდეგობა გაუწიეს, ამიტომაც პატრულმა დამხმარე ეკიპაჟი გამოიძახა. დამხმარედ ავთანდილ თურმანიძე და მინდია კირჩხელი მივიდნენ.
``დავით არველაძეს მიაყენეს მსუბუქი დაზიანება, თურმანიძეს დაუზიანეს სამსახურის პერანგი, ხოლო კირჩხელს და გეგეშიძეს შემოახიეს პერანგები. დანაშაული დადასტურებულია ჯაფარიძის და პოლიციელების ჩვენებით``, _ წერია საბრალდებო დასკვნაში.
სასამართლო დარბაზში აჩვენეს კიდევ ერთი ვიდეოჩანაწერი, საიდანაც ირკვევა, რომ დაზარალებულის მეუღლე ეკა ბესელიას ძმას, განსასჯელ ს.ბ. იცნობს. ის ამბობს: `ეს ახალგაზრდა მამაკაცი გაშველებას ცდილობდა. მახსოვს თეთრი მაისური ეცვა``. ოქმში ამ მოწმის საუბარი პროკურორის კარნახით ასე იწერება: ``ეს ადამიანი მეცნობა თვალებით, შუბლით, ეცვა შავი მაისური, შეურაცხყოფას აყენებდა იქ მყოფებს``.
``მსგავს ინტერპრეტაციებს რატომ აკეთებდა პროკურორი, თუ მას არ ჰქონდა პირადი ინტერესები. თქვას, ვინ დაავალა ეს?`` _ გააპროტესტა პროკურორის ქმედება სასამართლო დარბაზში ადვოკატმა, ლილი გელაშვილმა.
ვიდეოკადრების ჩვენების დასრულების შემდეგ ადვოკატებმა ასლის გადაღება სთხოვეს მოსამართლეს. `წინააღმდეგ შემთხვევაში ჩვენ ვერ გავაგრძელებთ საქმის განხილვას~, _ თქვა ეკა ბესელიამ. მოსამართლე ამ გადაწყვეტილების მისაღებად სათათბიროდ გავიდა: `კანონს უნდა გადავხედო კარგად``.
40 წუთში სათათბიროდან დაბრუნებულმა მოსამართლემ დაცვის შუამდგომლობა არ დააკმაყოფილა: `შეგიძლიათ გაასაჩივროთ ჩემი გადაწყვეტილება~.
ეკა ბესელია, ადვოკატი: ``ჩვენ ვითხოვთ თქვენს აცილებას. თქვენ ხართ მიკერძოებული, არაობიექტური, დაარღვიეთ საერთაშორისო და შიდა კანონით დადგენილი ადამიანის უფლებები. განსასჯელს აქვს უფლება მიიღოს საქმის მასალის ასლები. პროკურორი ჩადის სამოხელეო დანაშაულს, თქვენ აფარებთ ხელს. თქვენ ვერ იქნებით ობიექტური გადაწყვეტილების მიღებისას, მე არ მჯერა თქვენი ბატონო ჯემალ, თქვენ კანონი დაარღვიეთ, ამიტომ ვითხოვთ თქვენს აცილებას``.
ჯემალ კიკნაძე, მოსამართლე: ``ამ გადაწყვეტილების მისაღებად არ გავალ სათათბიროში. მესმის, არასასურველია დედისთვის და დისთვის ამ კადრების ნახვა, მესმის თქვენი ემოციურობის, ჩემი კანონმდებლობა ამის უფლებას არ მაძლევს. ობიექტური ვარ``.
ლილი გელაშვილმა პროკურორ გიორგი დავითაშვილის დაკითხვა ითხოვა: `ეს პროკურორი ან ფსიქიკურად შეურაცხადია, ან ასრულებს ვინმეს უკანონო მითითებას. თანამდებობას იყენებს ბოროტად და უნდა გაირკვეს რატომ~.
მოსამართლემ, ჯემალ კიკნაძემ განმარტა, რომ ეს იმ საქმეს არ ეხება, რასაც განიხილავს, ამიტომაც დაცვის შუამდგომლობა არ დააკმაყოფილა.
ეკა ბესელიას ოჯახის წევრების სასამართლო პროცესზე არასაპარლამენტო ოპოზიციის ლიდერები ჩამოვიდნენ თბილისიდან. დარბაზში შესვლა ყველა მსურველმა ვერ შეძლო. მოსამართლე გადაწყვეტილებას ხუთშაბათს გამოაცხადებს.

სოდის მაღალჩინოსანი და ``ბენტლის`` საქმე

სამკვირიანი ძიების შემდეგ გორის სამხარეო პოლიციის შენობის წინ ``ბათუმელებმა`` ძვირადღირებული ავტომანქანა ``ბენტლი`` დააფიქსირა. ირლანიის მოქალაქე, რომელსაც ავტომანქანა ``ბენტლი`` სამართალდამცავებმა ჩამოართვეს ირწმუნება, რომ მისი მანქანით ქვემო ქართლის სპეციალური ოპერატიული დეპარტამენტის (სოდი) უფროსი გადაადგილდება.

სარფის საბაჟო გამშვებ პუნქტზე სამართალდამცავებმა ორი ძვირადღირებული ავტომანქანა _ ``ბენტლი`` და ``ნისან-ნავარა`` ირლანდიის მოქალაქე დიმო ცხონდიას 4 აგვისტოს ჩამოართვეს. ცხონდიას განმარტებით მას და მის თანმხლებ პირებს ლაშა ჭუაძისა და გოჩა ზურაბიანს, რომელთაც ეს ავტომანქანები უყიდა, განუმარტეს, რომ ავტომანქანები მოპარული იყო.
აჭარის პროკურატურა ამჟამად ავტომანქანების შეძენის კანონიერებას სწავლობს, ცხონდია კი, რომელიც თავს დაზარალებულად მიიჩნევს ავტომანქანების დაბრუნებას ცდილობს.
დიმო ცხონდია `ბათუმელებთან~ აცხადებს, რომ სამართალდამცავებმა ყველა ის დოკუმენტი წაიღეს, რითაც ქალაქ სოფიაში მანქანების შეძენის ნამდვილობა დასტურდება. მისთვის არც მანქანების ჩხრეკის და ჩამორთმევის ოქმები მიუციათ. ერთადერთი, რაც მანქანების მეპატრონეს დარჩა, `ბენტლის~ გასაღებია: `გვითხრეს, რომ მანქანები მოპარულია _ წართმევის მიზეზად ეს დაგვისახელეს. მაგრამ ინტერპოლის ქსელის მეშვეობით გაირკვა, რომ მანქანები არ იძებნება. დოკუმენტაციის განახლება შესაძლებელია, მაგრამ ამას სოფიაში დაბრუნება სჭირდება~.
ერთადერთი მტკიცებულება, რითაც დგინდება, რომ კონსტიტუციური უსაფრთხოების აჭარის დეპარტამენტის თანამშრომლებმა ლაშა ჭუაძესა და გოჩა ზურაბიანს ავტომანქანები ნამდვილად ჩამოართვეს, აჭარის პროკურორის მოადგილის ალექსანდრე ჭაბუკიანის ოფიციალური წერილია:
`სისხლის სამართლის საქმეები #089090074 და #089090075, რომელიც ეხება ლაშა ჭუაძისაგან და გოჩა ზურაბიანისაგან ავტომანქანების `ნისან-ნავარასა~ და `ბენტლის~ ამოღებას. გაცნობებთ, რომ საქმეზე სრულდება ყველა საჭირო და გადაუდებელი საგამოძიებო მოქმედება ავტომანქანების წარმომავლობის კანონიერების დასადგენად. რაც შეეხება საგამოძიებო მოქმედებების შესრულებაში თქვენს მონაწილეობას, ასეთი ვერ დაკმაყოფილდება, ვინაიდან თქვენ არ წარმოადგენთ სისხლის სამართლის საქმეზე საქართველოს საპროცესო კანონმდებლობით გათვალისწინებულ მხარეს~_წერილის ადრესანტი ადვოკატი რამინ პაპიძეა.
დიმო ცხონდიამ ``ბათუმელებს`` უთხრა, რომ ``ბენტლის`` მარკის ავტომანქანით, რომელშიც 50 ათასი ევრო გადაიხადა, პოლიციის ერთ-ერთი მაღალჩინოსანი, ქვემო ქართლში სოდის უფროსი, ალექსანდრე გოგლიძე გადაადგილდება.
ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის იურისტი გაგი მოსიაშვილი განმარტავს, რომ ``სამართალდამცავების მიერ ჩამორთმეული მანქანა, გამოძიების დასრულებამდე, საჯარიმოზე ან პოლიციის განყოფილებაში უნდა იდგეს``. შესაბამისად, კანონის თანახმად ქვემო ქართლის სოდის უფროსმა ვერ უნდა ისარგებლოს ამ ავტომანქანით.
დიმო ცხონდია კი ამბობს, რომ მან ადვოკატთან ერთად დაათვალიერა როგორც თბილისის ისე ბათუმის საჯარიმო სადგომები, მაგრამ ``ბენტლი`` ვერსად აღმოაჩინა. მისი ინფორმაციით, ნისან-ნავარა აჭარის კონსტიტუციური უსაფრთხოების (კუდის) შენობის ეზოშია გაჩერებული.
`ბათუმელებმა~ `ბენტლის~ მესაკუთრის შესახებ გორის საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში არსებული ინფორმაციაც შეაგროვა. `გოგლიძის ``ბენტლის`` შესახებ~ გორში ყველგან იციან _ ინტერნეტ კაფეშიც, ქუჩაშიც და ტაქსშიც. `კულასია, მერაბიშვილმა და კოდუამ აჩუქეს, ზემოდან რა~, _ ამბობს ერთ-ერთი ტაქსისტი (კულა გოგლიძის მეტსახელი). `სოდის უფროსი რომაა, ალეკო გოგლიძე, იმას თოფურიძემ და კოდუამ აჩუქეს რამდენიმე თვეა~, _ თქვა მეორემ.
ერთი და იგივე ამბავი _ გორში ყველაზე ძვირადღირებული მანქანა სოდის უფროსს ალექსანდრე გოგლიძეს ``ზემოდან`` რომ აჩუქეს, `ბათუმელებმა~ გორში დაახლოებით ოცი სხვადასხვა ადამიანისგან მოისმინა, მათ შორის გოგლიძის ნაცნობებისა და მეზობლისგან.
~ბათუმელების~ წყაროს ინფორმაციით, სახელმწიფო ნომერი _ OOC-006 საპატრულო პოლიციის ერთიან ბაზაში დაფიქსირებულია არა როგორც `ბენტლზე~ გაცემული, არამედ როგორც ავტომანქანა `მოსკვიჩზე~ რეგისტრირებული ნომერი. `მოსკვიჩი~ კი ვინმე იური დარბუაშვილის საკუთრებაა, რომელიც ქართლში, სოფელ ბროწლეთში ცხოვრობს. მოსკვიჩი~ თავისი ნომრით გავყიდე დაახლოებით ორი წლის წინ. ახლა ვის ჰყავს მანქანა, ან ნომერს ვინ ატარებს არ ვიცი~, _ ამბობს დარბუაშვილი~.
იურისტი რამინ გვარიშვილი კი განმარტავს, რომ `თუ ავტომანქანის ნომერი ახლობლისაა, სამართლებრივად ეს არის ადმინისტრაციული დაჯარიმების საფუძველი, ხოლო თუ ნომერს უკანონოდ ფლობ, მაშინ სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხი უნდა დადგეს~.

არც ალექსანდრე გოგლიძეს და არც მის ოჯახის რომელიმე წევრს, 2009 წლის ქონებრივ დეკლარაციაში ``ბენტლის`` მარკის ავტომობილი საკუთრებაში არა აქვთ მითითებული.
კითხვაზე ვის საკუთრებაშია ``ბენტლი``, სახელმწიფოს თუ გოგლიძის, რომლითაც სოდის უფროსი გადაადგილდება, მისმა მეუღლემ ნინო გოგლიძემ გვითხრა, რომ `ეს მას (ალექსანდრე გოგლიძეს) უნდა ვკითხოთ~. თუმცა, მასთან დაკავშირება შეუძლებელი აღმოჩნდა.
არის თუ არა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ბალანსზე ავტომანქანა ``ბენტლი``, რომლის სახელმწიფო ნომრია OOC-006 _ ამის დასადგენად `ბათუმელებმა~ სამინისტროს მიმართა. შოთა ხიზანიშვილი, ამ სამინისტროს პრესცენტრის ხელმძღვანელი დაგვპირდა, რომ აუცილებლად უპასუხებდა ``ბათუმელების`` კითხვებს: `წერილი გამომიგზავნეთ, თუნდაც ელექტრონულ ფოსტაზე და დღესვე გიპასუხებთ~. თუმცა წერილის გაგზავნის შემდეგ ხიზანიშვილმა `ბათუმელების~ სატელეფონო ზარებს აღარ უპასუხა და პასუხი არც წერილობით გვაცნობა.
`ბათუმელები~ ასევე დაუკავშირდა შიდა ქართლის სამხარეო პოლიციის პრეს სამსახურის ხელმძღვანელს, რეზო მაჭარაშვილსაც. პრესსამსახურის ხელმძღვანელი დაგვპირდა, რომ დაგვეხმარებოდა ალექსანდრე გოგლიძესთან დაკავშირებას და იმის დადგენას, ~ბენტლი~ რომელიც სამხარეო პოლიციის წინ დააფიქსირა ~ბათუმელებმა~, პოლიციის ბალანსზეა თუ გოგლიძის პირადი საკუთრება. სატელეფონო ზარებს აღარც რეზო მაჭარაშვილმა უპასუხა.
რამინ გვარიშვილის განმარტებით, თუკი პოლიციელი ჩამორთმეული მანქანით გადაადგილდება, შეიძლება დადგეს თანამდებობრივი მოხელის პასუხისმგებლობის საკითხი. ეს სამსახურებრივი მოვალეობის უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაა.
სამართალდამცავების მხრიდან ჩამორთმეული ტრანსპორტის გამოყენების შესახებ `გაზეთი ბათუმელები~ 2006 წლის მარტშიც წერდა. მაშინ ბათუმელმა მიშა გაგოშიძემ განაცხადა, რომ მას ავტომანქანა `ტოიოტა-ლენდკრუიზერი~ 2005 წლის 5 ნოემბერს `ყალბი დოკუმენტების გამოყენებით მანქანის განბაჟება-რეგისტრაციის~ ბრალდებით ჩამოართვეს. გაგოშიძემ თავისი მანქანა სანდრო გირგვლიანის მკვლელობაში ბრალდებულ გიორგი ალანიას დაკავების ოპერაციის ტელევიზიით გადაცემულ სიუჟეტში ამოიცნო. მისი მანქანით სპეცრაზმი გადაადგილდებოდა. ბიზნესმენმა მაშინ თქვა, რომ შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლებმა მას `უკანონოდ~ შეძენილი მანქანის ჩუქება სთხოვეს.

ვინც არც გატყდა და არც გაიყიდა

ავტორი ია ანთაძე

დღევანდელი წერილი ჩემს მეგობრებს ეძღვნება, მეგობრებს, რომლებსაც ახლა უჭირთ და გამხნევება სჭირდებათ. ისინი ბათუმში ცხოვრობენ, ძალიან კარგ საქმეს აკეთებენ და გზა-გზა ბევრ ჭირ-ვარამს უძლებენ.

ძველ ამბებს აღარ მოვყვები, შარშანდელს ვიტყვი: ზაფხულში ელექტრონული ფოსტით მუქარის წერილი მიიღეს – ამა და ამ ადამიანს სულ მალე ნახავთ მკვდარს, პირში გაზეთგაჩრილსო; ხოლო შემდეგ ამის და ამის ჯერი დადგებაო. წერილის მიღებამდე რამდენიმე დღით ადრე ჩემს ერთ-ერთ მეგობარს ღამით უცნობი პირები აედევნენ მანქანით და ცდილობდნენ, დევნა რაც შეიძლება შესამჩნევი ყოფილიყო. მის თანამშრომელ გოგონას კი – ქვეითად მოსიარულეს – აედევნა მანქანა, რომელიც მოძრაობის საწინააღმდეგო მიმართულებით გადაადგილდებოდა.

მოკლედ, ჩემს მეგობრებს აშინებდნენ. და ამ ქვეყანაში, სადაც კარგა ხანია თითქმის ყველა შეშინებულია, ჩემი მეგობრები არ შეშინდნენ.

ჰოდა, თუ არ გეშინია, სხვა ხერხებიც არსებობს: ახლა აღმოჩნდა, რომ ჩემს მეგობრებს შორის ერთ-ერთს მთლად სოდი გამოეცხადა და უთხრა – შენს ავადმყოფ მამას თავისი შვილის ისეთ ფოტოებს ვაჩვენებთ, არ გაუხარდებაო, მერე ამ ფოტოებს გამოვაქვეყნებთ და ინტერვიუსაც აღარავინ მოგცემსო. მძიმე მუქარაა. ეჭვი არ მეპარება, იციან, რასაც ამბობენ. და, რაც მთავარია, იციან, რასაც აკეთებენ.

გუშინ ერთმა ადამიანმა საჯაროდ იკითხა: კი მაგრამ, რას ბეჭდავს ასეთს „გაზეთი ბათუმელები“, ყველამ რომ მაგათთვის მოიცალაო.

ინფორმაციას რომ სანდო წყაროებთან ამოწმებს, ღირებულებებს რომ არ ღალატობს და ადამიანების გაჭირვება რომ მართლა ენაღვლება, – ამის მოყოლით თავს არ შეგაწყენთ.

ზოგიერთი რამ კი უნდა გიამბოთ. როდესაც სპეცსამსახურის თანამშრომელი, გვარად ჩიქოვანი და ზედმეტსახელად „მაიმუნა“, ახალგაზრდა გოგონას ბინაში თოკებით გადაძვრა, უსასტიკესად ცემა და გააუპატიურა იგი – ეს ამბავი ჩემმა მეგობრებმა დაწერეს და შოკისმომგვრელი ფოტოც დაბეჭდეს. შემდეგ, როდესაც 50 000 ლარის გირაოს სანაცვლოდ სასამართლომ ჩიქოვანი პირდაპირ დარბაზიდან გაათავისუფლა, ესეც გვიამბეს. შემდეგ, ბათუმელი სერჟანტის – როინ შავაძის – ნაწამები ცხედარი რომ იპოვნეს შარაგზაზე, ვითომ გაქცევისას რომ იყო მოკლული, სინამდვილეში კი ტყვიით დაცხრილვამდე თითები, მკლავები და ფეხები გადამტვრეული რომ ჰქონდა – ესეც დაწვრილებით აღწერეს. მოგვიანებით, ამ საქმეში ისევ იმ „მაიმუნას“ კვალი რომ აღმოჩნდა, რომელიც, როგორც ჩანს, წამების სპეციალისტია, ესეც არ დაუმალავთ.

აგვისტოს ომის დროსაც ბევრი რამ ისეთი გამოაქვეყნეს, რისი გაცხადებაც სოდს და კუდს არ გაუხარდებოდა: კოდორიდან ჯარის გამოქცევაზე, ფოთის პორტში გემების ჩაძირვაზე და უგულავას სამსაათიანი მორატორიუმის ტრაგიკულ შედეგებზე სულ თვითმხილველები ყვებოდნენ. ტაბუდადებული „დეზერტირობის“ თემაც გამოიკვლიეს – ფრონტიდან გამოქცეულ მეთაურებს როგორ აწინაურებდა, ხოლო უმეთაუროდ დარჩენილ ჯარისკაცებს როგორ აპატიმრებდა და 14 000 ლარით როგორ აჯარიმებდა სახელმწიფო.

ისიც დაწერეს, ბათუმის უნივერსიტეტში რექტორის არჩევის წინა დღეს კანდიდატები რომ დაიბარა ლევან ვარშალომიძემ, მეორე დღეს კი ხუთი წუთის წინ არჩეული რექტორი რომ გადადგა, რადგან შემთხვევით სხვა აირჩიეს – არა ის, რომელიც ვარშალომიძეს სჭირდებოდა. მეორე კენჭისყრა უშეცდომოდ ჩატარდა, არჩეულ-გადამდგარი კანდიდატი კი ასეთ კომენტარს აკეთებდა: ვაჟკაცი ბიჭია, პირდაპირ გვითხრა, რა უნდოდა, სხვას იქნებ ვერც გაებედაო.

აჭარის უზენაესი საბჭოს ნაციონალი დეპუტატის – ვინმე მალხაზ კალანდაძის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე რომ აღძრა პროკურატურამ უკრაინიდან სტუმრად ჩამოსული ქალბატონის ცემისა და გაუპატიურების ფაქტზე, ესეც „ბათუმელებმა“ გვიამბო. შემდეგ როგორ გულდაგულ მალავდა პროკურატურა ამ ფაქტს, ესეც იმავე სტატიაში იყო აღწერილი.

ბათუმის საკრებულოს თავმჯდომარის – ბადრი ქაჯაიას – ისტორია სულ განსაკუთრებულია. ამ ახალგაზრდა კაცის ოფიციალური შემოსავალი თვეში 6 000 ლარს აღწევდა მაშინ, როდესაც ქვეყნის პრეზიდენტის ხელფასი 4 720 ლარი იყო. და როდესაც ეს მაღალხელფასიანი თავმჯდომარე გადაირჩიეს, სიტყვა ვერ ათქმევინეს მის მიერ გაკეთებული თუნდაც ერთი საქმის შესახებ – როგორც ჩანს, არც არაფერი გაუკეთებია. მერე უარესი მოხდა: ბადრი ქაჯაია, გადარჩევიდან რამდენიმე დღეში, დიდი რაოდენობით ნარკოტიკის შეძენა-შენახვის ფაქტზე დააკავეს, ქუჩაში სასტიკად ცემეს და ზუსტად სამ დღეში გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს. აი, რა უსიამოვნო ამბები ვიცით „გაზეთ ბათუმელების“ მკითხველებმა.

არც იმის გამოქვეყნება ესიამოვნებოდა ხელისუფლებას, 2008 (საარჩევნო) წელს აჭარის ბიუჯეტიდან ჯანდაცვის პროგრამებზე 973 000 ლარი რომ დაიხარჯა, ხოლო 2009 (არასაარჩევნო) წელს კი შესაბამისი პროგრამებისთვის თანხა 273 000 ლარამდე რომ დავიდა.

და ბოლოს, ლევან ვარშალომიძის პროექტის – „12 ფლეიტიანი ბიჭუნას“ – ამბავს ვიტყვი. 2 200 000 ლარად შეფასებული პროექტისთვის კანონი საერთაშორისო ტენდერის გამოცხადებას ითვალისწინებდა. თუმცა, როგორც „გაზეთმა ბათუმელებმა“ გაარკვია, შპს „ტექსუნს“ პროექტის განხოციელების უფლება ყოველგვარი ტენდერის გარეშე, ექსკლუზიურად მიენიჭა. დასაბუთება ორიგინალური იყო: საქართველოში ამათ მეტი მაინც ვერავინ გააკეთებდა და ტენდერი რაღა საჭირო იყოო. რა თქმა უნდა, სხვა როგორ გააკეთებდა – ვარშალომიძემ საკუთარი პროექტის განმახორციელებელი ორგანიზაცია საკუთარივე გემოვნებით შეარჩია. ოღონდ, ფული არ იყო საკუთარი, საზოგადო იყო.

აი, ასეთი ამბების მთხრობელია „გაზეთი ბათუმელები“. როდესაც წლები გავა და იკითხავენ – აბა, იმ ძნელ დროში ვინ იყო, ვინც არც გატყდა და არც გაიყიდაო – ზუსტად ვიცი, ჩემს მეგობრებს გაიხსენებენ.

სოდი, კუდი და „მაიმუნა“, იმ დროისათვის, ეჭვი მაქვს, იმანენტურად იქნებიან დავიწყებულნი.

წყარო: რადიო თავისუფლება

გაზეთ ბათუმელების შანტაჟის მცდებობა

პრესრელიზი
26 ნოემბერი. 2009.
ბათუმი, მემედ აბაშიძის ქ.#48
ტელ.: 7 03 59
მობ.: 877 45 63 36.
ელ-ფოსტა: batumelebi2@yahoo.com

გაზეთ „ბათუმელები“ აპროტესტებს საქართველოს შს სამინისტროს სპეციალური ოპერატიული დეპარტამენტის (სოდი) აჭარის არ სამმართველოს მხრიდან გაზეთის თანამშრომელთა დაშინების, შანტაჟის მცდელობას და ამით სარედაქციო დამოუკიდებლობაში ჩარევის სურვილს; ასევე გაზეთის იმიჯის შელახვის მცდელობას სექსუალურ ორიენტაციასთან დაკავშირებით საქართველოში არსებული სტიგმის გამოყენებით.
ამ საკითხთან დაკავშირებით დღეს, 18 საათზე, გაზეთ „ბათუმელების“ ოფისში გაიმართება პრესკონფერენცია.
ამასთან, გაზეთი „ბათუმელები“ დღესვე მიმართავს პროკურატურას, რომ დაიწყოს გამოძიება გუშინ მომხდარ ინციდენტთან დაკავშირებით.
გუშინ, 25 ნოემბერს, დაახლოებით 20.00 საათზე გაზეთ „ბათუმელების“ დირექტორი მზია ამაღლობელი, მთავარი რედაქტორი ეთერ თურაძე და ჟურნალისტური გამოძიების ჯგუფის კოორდინატორი თედო ჯორბენაძე იმყოფებოდნენ ყოფილი უშიშროების შენობაში.
შენობაში მისვლამდე ნახევარი საათით ადრე ბათუმში, „ბათუმელების“ ოფისის მიმდებარე ტერიტორიაზე თედო ჯორბენაძეს, რომელიც არის „ბათუმელების“ ჟურნალისტური გამოძიების ჯგუფის კოორდინატორი, დახვდნენ სპეცსამსახურის თანამშრომლები და განყოფილებაში წაყოლა თხოვეს. განუმარტეს, რომ მასთან კითხვები ჰქონდათ პირად საკითხებზე, რომელზეც დეტალურად განყოფილებაში დაელაპარაკებოდნენ.
თედო ჯორბენაძემ შესთავაზა, რომ რამდენიმე წუთში თავად მივიდოდა განყოფილებაში, რადგან სამუშაო შეხვედრა ჰქონდა დაგეგმილი.
მან აღნიშნულის შესახებ აცნობა გაზეთის ხელმძღვანელობას. ამ დროს მას მობილურ ტელეფონზე დაურეკეს (მობილურის ნომერი ცნობილია) და უთხრეს, რომ ელოდებოდნენ განყოფილებაში. სატელეფონო საუბარში ჯორბენაძეს ასევე განუმარტეს, რომ საქმე ეხებოდა მის სექსუალურ პარტნიორს.
განყოფილებაში წავიდნენ გაზეთის ხელმძღვანელები მზია ამაღლობელი და ეთერ თურაძე თედო ჯორბენაძესთან ერთად.
თედო ჯორბენაძე სოდის (ყოფილი უშიშროების სამინისტროს შენობა, ბათუმი, გრობოედოვის ქ.4) შენობაში მისვლის შემდეგ შესთავაზეს, რომ მარტო ასულიყო შენობის მეოთხე სართულზე, რაზედაც მან უარი განაცხადა. ამის შემდეგ 2 ადამიანი (ერთ ერთი მათგანი იყო ის პიროვნება, ვინც ქუჩაში დახვდა) გამოვიდა და შეიყვანეს თედო ჯორბენაძე შენობის პირველ სართულზე. რედაქციის ხელმძღვანელებს შენობის ჰოლში შესვლაზე უარი უთხრეს.
თედო ჯორბენაძეს აჩვენეს ამობეჭდილი, შავ-თეთრი ფოტოები, რომელზეც გამოსახული იყო მამაკაცები საცვლების ამარა. ამის შემდეგ ჯორბენაძეს უთხრეს, რომ ამ კადრებზე თვითონ არის გამოსახული.
სპეცსამსახურის თანამშრომელმა აუხსნა თედო ჯორბენაძეს, რომ ის არის გაზეთ „ბათუმელების“ რედაქტორის მოადგილე და რადგან ამ რედაქციით დაინტერესებული არიან უცხო ქვეყნების, კონკრეტულად კი რუსეთის და თურქეთის სპეცსამსახურები, მისი დახმარება, თანამშრომლობა სჭირდებათ.
უარის მიღების შემდეგ თედო ჯორბენაძე გააფრთხილეს, რომ ამ კადრებს გაუგზავნიან მის ავადმყოფ მამას, თანამშრომლებს, ატვირთავენ ინტერნეტში. გააფრთხილეს, რომ ამ კადრების გავრცელების შემდეგ ის დაკარგავს სამსახურს, ან ინტერვიუს აღარავინ მისცემს.
ჯორბენაძემ განუცხადა, რომ მას ვერ შეაშინებდნენ დამონტაჟებული კადრების გავრცელებით, რის შემდეგაც დატოვა აღნიშნული შენობა.
რამდენიმე წუთში თედო ჯორბენაძეს დაუკავშირდნენ იგივე ტელეფონის ნომრიდან და თხოვეს დაბრუნებულიყო უკან გაზეთის ხელმძღვანელობასთან ერთად. რედაქციის სამივე ხელმძღვანელი პირი აიყვანეს იგივე შენობის მეოთხე სართულზე.
ეთერ თურაძემ იკითხა იყო თუ არა საქმე აღძრული თედო ჯორბენაძეზე, რაზედაც მიიღო პასუხი, რომ არა!
ამ საუბარში უწყების თანამშრომელმა ეთერ თურაძეს განუცხადა, რომ ჯორბენაძე არ იყო „ბათუმელებში“ მუშაობის ღირსი და რომ იყო „უნამუსო“, რაზეც გაზეთის რედაქტორმა კატეგორულად განუმარტა, რომ არავის მისცემდა მისი თანამშრომლების შეურაცყოფის უფლებას, მათ შორის არც სპეცსამსახურის თანამშრომლებს.
ამასთან, სოდის თანამშრომლებმა საუბარში ვითომდა გაზეთის მიმართ კეთილგანწყობის ნიშნად უთხრეს, რომ „ბათუმელებს“ პატივისცემის ნიშნად ელაპარაკებოდნენ ასე დელიკატურად, თორემ „თედოს სხვანაირადაც მიიყვანდნენ განყოფილებაში“.
ბათუმელები~ შანტაჟის ამ ფორმაზე, ადამიანების `დავერბოვკების~ საბჭოთა კგბ-სეულ მეთოდებზე დეტალურად პრესკონფერენციაზე ისაუბრებს.
~ბათუმელები~ ასევე აპირებს სამართლებრივი მსვლელობა მისცეს შანტაჟის ამ ფორმას.