ბათუმის სასამართლომ ~ტელეარხი 25~-ის საქმის არსებითი განხილვა დაასრულა.
აჭარის საგადასახადო სამსახური ტელეკომპანიას 277 ათას 247 ლარის გადახდას სთხოვს, ხოლო ტელეკომპანია იმ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობას ითხოვს, რომლითაც აჭარის საგადასახადო სამსახური მას ამ თანხის გადახდას ავალდებულებს.
დავალიანება ტელეკომპანიას ასლან აბაშიძის მმართველობის პერიოდში გადაუხდელი გადასახადების სახით დაუგროვდა. არხის მფლობელები რამდენიმე წლის განმავლობაში ვეღარ მართავდნენ საკუთარ ტელევიზიას, რადგანაც მაშინდელმა ხელისუფლებამ აიძულა წილები მათთან დაახლოებული პირებისთვის გადაეფორმებინათ.
აჭარაში ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ, 2004 წელს, არხი დაიბრუნეს კანონიერმა მფლობელებმა და ამ დროიდან მოყოლებული სასამართლოს გზით ცდილობენ ამ საგადასახადო დავალიანების ანულირებას.
`ტელეარხმა 25~-მა ერთხელ უკვე მოიგო ეს საქმე სააპელაციო სასამართლოში, თუმცა აჭარის საგადასახადო სამსახურმა მეორედ შეიტანა სარჩელი. ამჟამად სასამართლო სწორედ ამ საქმე განიხილავს.
მოსამართლე გოჩა ფუტკარაძემ უკვე მოისმინა მხარეების არგუმენტები. გადაწყვეტილებას სასამართლო პარასკევს, 9 ოქტომერს, გამოაცხადებს.
ათწლიანი პატიმრობა მიუსაჯა თურქეთის მოქალაქეს ბათუმის საქალაქო სასამართლომ განზრახ მკვლელობის მცდელობისათვის. მსჯავრდებულის ადვოკატი მიიჩნევს, რომ განაჩენში მკვლელობის მცდელობის მოტივი დაუსაბუთებელია.
მსჯავრდებულ გოკან ჯუნეით ბექიროღლის ადვოკატმა უკვე გაასაჩივრა ბათუმის საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება. მისი მტკიცებით, მოსამართლემ განაჩენი დასაბუთების გარეშე გამოიტანა და გამოძიება არასწორად წარიმართა _ ამის შესახებ მან მთავარ პროკურატურას აცნობა.
გამოძიების ვერსიით ბექიროღლი 2008 წლის 25 ნოემბერს, დაახლოებით ღამის პირველ საათზე, იმყოფებოდა ბათუმში, კალიევის ქუჩა #13-ში მდებარე საკუთარ კაფე-ბარ `ართვინში~. საბრალდებო დასკვნის მიხედვით, მასთან მივიდნენ ვინმე მალხაზ მაკარაძე, მამია ფუტკარაძე, ავთანდილ მიქელაძე და ფრიდონ მაკარაძე, რომლებმაც მოითხოვეს ალკოჰოლური სასმელები და მსუბუქი ყოფაქცევის ქალებთან შეხვედრა, რაზეც ბექიროღლიმ უარი განაცხადა. ამის გამო მათ მოუვიდათ სიტყვიერი შეკამათება, რაც გადაიზარდა ჩხუბში. `ჩხუბის დროს ბექიროღლის გაუჩნდა მალხაზ მაკარაძის მოკვლის სურვილი, ამიტომ შევიდა იგი სამზარეულოში, აიღო დანა განზრახ მკვლელობის მიზნით და მალხაზ მაკარაძეს მიაყენა სხეულზე დაზიანებები, კონკრეტულად ზურგის მიდამოში, მკვლელობის განწრახვა სისრულეში ვერ მოიყვანა. მაკარაძე გადაიყვანეს ბათუმის #1 კლინიკურ საადმყოფოში, ხოლო ბექიროღლი დააკავეს~.
თურქეთის მოქალაქე გოკან ჯუნეით ბექიროღლი ბრალდებას უარყოფს და დანაშაულს არ აღიარებს. მისი დამცველის თქმით, განსასჯელის უფლებები დაირღვა დაპატიმრების დროს, რადგან მას არ აუხსნეს მისთვის გასაგებ ენაზე, თუ რა უფლებები ჰქონდა. შესაბამისად არ ჰყავდა დამცველი.
მოსამართლე დავით გელაშვილი განაჩენში წერს: `სასამართლომ მიიჩნია, რომ ჩვენების ის ნაწილი, სადაც განსასჯელი ამბობს, რომ მას დაერღვა დამცველის მოწვევის უფლება და მიუთითებს თარჯიმნის არაკვალიფიციურობაზე, მოგონილია პასუხისმგებლობის თავიდან აცილების გამო~.
ადვოკატი ედიშერ მახარაძე ხულიგნობის ფაქტზე ძიების დაწყებას მთავარ პროკურატურას მეორეჯერ სთხოვს. თუ გამოძიება არ დაიწყება, ადვოკატი აპირებს, აღნიშნული ფაქტის შესახებ აცნობოს იუსტიციის მინისტრს, პარლამენტსა და პრეზიდენტს; ადვოკატის მტკიცებით, მისი დაცვის ქვეშ მყოფი ბექიროღლი თავმდამსხმელებისგან თავის დაცვას ცდილობდა. ბექიროღლიმ დანით სწორედ იმ დროს `გაკაწრა~ მაკარაძე, როდესაც ოთხივე თავდამსხმელმა შეამტვრია კაფე-ბარის კარი. ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, დაზიანება მიყენებულია `გაკვრით და ლესილი პირით~.
ექსპერტიზის დასკვნის თანახმად, მაკარაძეს დაზიანებები აღენიშნებოდა სხეულის უკანა მხარეს. განაჩენში წერია რომ: `თავდაცვისას დაზიანებები უნდა იყოს წინა მხრიდან~. ადვოკატი ამბობს, რომ მოსამართლის ეს არგუმენტი აბსურდულია და მას განაჩენის გამოტანისას უნდა დაედგინა მკვლელობის მცდელობის მოტივი, რაც არ დაუდგენია: `მოსამართლე გელაშვილმა დაუსაბუთებლად გამოუტანა განაჩენი ბექიროღლის~.
საპროცესო კოდექსის 508-ე მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენის სამოტივაციო ნაწილში აღწერილი უნდა იყოს მტკიცებულება, რომელსაც ემყარება სასამართლოს გადაწყვეტილება და მოტივი, რომლის მიხედვითაც სასამართლომ მიიღო ერთი მტკიცებულება და უარყო სხვა.
ადვოკატის განმარტებით, მკვლელობის მცდელობის მოტივი, ანუ ის, თუ რა მიზანი ამოძრავებდა, მოსამართლეს არ დაუდგენია: `თუ ეს დადგენილი არაა, მაშინ განაჩენი დასაბუთებული არაა, რაც უკანონობასა და მოსამართლის არაკვალიფიციურობაზე მიუთითებს~.
სახელმწიფო ბრალმდებელი პროკურორი ვლადიმერ თურმანიძეა.
საკონსტიტუციო სასამართლოს შესაძლოა ბრალი ეროვნული ნიშნით დისკრიმინაციაში წაუყენონ. სასამართლოს ყოფილი თანამშრომელი _ ინგებორგე ბარრო ბათუმის სასამართლოში სამსახურიდან გათავისუფლების ფაქტს ასაჩივრებს.
ინგებორე ბარრო, საკონსტიტუციო სასამართლოს სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და კვლევების დეპარტამენტის უფროსის ყოფილი მრჩეველი, სამსახურში აღდგენას ითხოვს. ბათუმის საქალაქო სასამართლოს იგი საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარის _ გიორგი პაპუაშვილის მიერ გათავისუფლების შესახებ ბრძანების გაუქმებას სთხოვს.
საკონსტიტუციო სასამართლოს წარმომადგენელი _ დემურ კეზევაძე ირწმუნება, რომ ინგებორგე ბარრომ რეგისტრაციის ჟურნალში გადახაზა ის გრაფები, სადაც საკონსტიტუციო სასამართლოს თანამშრომლებს სამსახურში გამოცხადების დასტურად ხელი უნდა მოეწერათ. ამის გამო სამსახურის უფროსმა ბარროს საყვედური გამოუცხადა.
საყვედურის მიღებიდან ორ კვირაში ინგებორე ბარრო სამსახურიდან დავალების შეუსრულებლობის მოტივით დაითხოვეს. მოსარჩელის ადვოკატების _ დავით ჭყონიასა და გოჩა კამკიას ინფორმაციით, 2009 წლის 1 აგვისტოს ბარროს მისცეს გაფრთხილება იმის გამო, რომ მან სამსახურში, თანამშრომლების გამოცხადების ჟურნალში ის უჯრები გადახაზა, სადაც მის კოლეგებს ხელი უნდა მოეწერათ. ადვოკატები ამბობენ, რომ ბარროომ ეს ემოციურ ფონზე გააკეთა, რადგანაც შეამჩნია, რომ მის დეპარტამენტში `პრივილეგირებული თანამშრომლები~ იყვნენ, რომლებიც აღრიცხვის ჟურნალში ხელს არა დღის, არამედ კვირის ან თვის ბოლოს აწერდნენ.
ადვოკატები ამბობენ, რომ ეს იყო უწყინარი დარღვევა ემოციურ ფონზე, ხოლო სამსახურიდან დათხოვნის მოტივი არაკანონიერი და აბსურდულია: `სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და კვლევების დეპარტამენტის უფროსმა ის დავალება მისცა, რომლის შესრულებასაც მინიმუმ ექვსი თვე მაინც სჭირდებოდა. ეს იყო 15 ქვეყნის საკონსტიტუციო სასამართლოს (მათ შორის ტაჯიკეთი უზბეკეთი, თურქმეთი, ყაზახეთი) განვითარების ტენდეციებისა და სასამართლო პრაქტიკის, ასევე ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკების დღევანდელ კონსტიტუციებში არსებული ნორმების შეფასება და ანალიზი~.
ინგებორგე ბარროს მტკიცებით, ეს დავალება თანამდებობრივ უფლებამოსილებაში არ შედიოდა, ამიტომაც უფროსს სთხოვა, წერილობით აეხსნა, თუ რატომ აძლევდა ამ დავალებას და რა ვადები ჰქონდა შესრულებისთვის. დავალების მიცემიდან 12 დღეში ბარროს უფროსმა _ მიხეილ შარაშიძემ მოხსენებითი ბარათით მიმართა საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარეს, გიორგი პაპუაშვილს. მოხსენებით ბარათში ეწერა, რომ ინგებორე ბარრო არ ასრულებდა დავალებას, რაც მისი სამსახურიდან დათხოვის საფუძველი გახდა.
დავით ჭყონია და გოჩა კამკია ირწმუნებიან, რომ ბარროს მიმართ საკონსტიტუციოში განსახვავებული მიდგომა ჰქონდათ, ამიტომაც იგი მიზანმიმართულად გაათავისუფლეს სამსახურიდან: `შესაძლოა, ეს იყოს უთანხმოება უფროსთან ან პირადი ურთიერთობები~ _ აღნიშნავენ ადვოკატები.
ამ საქმეს ბათუმის სასამართლო უკვე განიხილავს.
ინგებორგე მარრო პარალელურად აპირებს პროკურატურას მიმართოს, რადგანაც მისი აზრით საკონსტიტუციო სასამართლოში მას ეთნიკური წარმომავლობის გამო ჩაგრავდნენ. ამ საკითხით უკვე დაინტერესდა ორგანიზაცია `კონსტიტუციის 42-ე მუხლი~, რომელიც მის ინტერესებს იცავს.
კითხვაზე, კონკრეტულად რაში გამოიხატება დისკრიმინაცია, ყოფილი მრჩეველი ამბობს: `ყველა მტკიცებულების სააშკარაოზე გამოტანა ჯერ არ მინდა, რადგან ვაპირებ პროკურატურას მივმართო გამოძიების მოთხოვნით~.
ინგებორგე ბარრო ირწმუნება, რომ ის ცდილობდა თავმჯდომარეს _ გიორგი პაპუაშვილს შეხვედროდა ამ საკითხებზე სასაუბროდ, მაგრამ როგორც თავად ამბობს, პაპუაშვილმა მას შეხვედრაზე უარი მდივნის მეშვეობით რამდენჯერმე უთხრა.
საკონსტიტუციო სასამართლოში ინგებორგე ბაროო ბოლო რვა წელი მუშაობდა, მანამდე იგი წლების განმავლობაში იუსტიციის მინისტრის მრჩეველი იყო და საკონსტიტუციო სასამართლოს ყოფილმა თავმჯდორემ, ჯონი ხეცურიანმა, იუსტიციიდან საკონსტიტუციო სასამართლოში, სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და კვლევების დეპარტამენტის მრჩევლად გადმოიყვანა. საკონსტიტუციო სასამართლოს პრესსამსახურის განცხადებით, საკონსტიტუციო სასამართლოს წარმომადგენლები თავს იკავებენ კომენტარის გაკეთებისგან სასამართლო პროცესის დასრულებამდე.
20 სექტემბერს მუსლიმანურმა სამყარომ რამაზან ბაირამის დღესასწაული აღნიშნა. ბათუმში მორწმუნენი მეჩეთში შეიკრიბნენ სალოცავად. რამაზან ბაირამის დღესასწაულს წინ 30-დღიანი მარხვა უსწრებდა. მარხვისას მორწმუნეები დღის განმავლობაში საკვებსა და სასმელეზე უარს ამბობენ. მუსლიმანურ სამყაროში ეს ყველაზე მძიმე მარხვაა. 70 დღის შემდეგ მუსლიმანები ყურბან ბაირამის დღესასწაულს აღნიშნავენ.
მეჩეთში შესვლისას ყველა ადამიანი ფეხსაცმელს იხდის. იქვე მეჩეთის წინ ფეხის საბანია სპეციალურად მოწყობილი.
ცხრა მოსამართლის ვაკანსია ბათუმის საქალაქო სასამართლოში
მოსამართლეების უმრავლესობას, რომლებიც აჭარის სასამართლოებში საქმეებს განიხილავდნენ, იუსტიციის საბჭოს გადაწყვეტილებით უფლებამოსილება შუეწყდათ. ზოგი მათგანი კი სხვადასხვა რეგიონის სასამართლოებში გადაიყვანეს.
იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს ვებ-გვერდზე 21 სექტემბერს განთავსებული ინფორმაციის თანახმად, ბათუმში მოსამართლის ცხრა ვაკანსიაა გამოცხადებული, ხელვაჩაურში კი _ ოთხი საშტატო ერთეული, აქედან სამი მაგისტრი მოსამართლის თანამდებობაზე.
ბათუმის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლეები: დავით გელაშვილი, თემურ კაკაბაძე და ლეილა შეწირული, რეზერვ მოსამართლეებად გადაიყვანეს, ქობულეთის რაიონული სასამართლოდან კი ზურაბ სურმანიძე ჩაირიცხა რეზერვთა რიგებში.
საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის _ ვალერი ცერცვაძის განმარტებით, კანონის თანახმად, რეზერვში მოხვედრილი მოსამართლეები ყოველთვიურად ხუთას ლარს მიიღებენ. ისინი საქმეებს აღარ განიხილავენ.
ბატონი ვალერის ინფორმაციით, ბათუმის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე როინ კახიძე `ლენტეხში გადავიდა, ლელა ცანავა წალენჯიხაში დაბრუნდა~, ხოლო ორ მოსამართლეს, უფლებამოსილება მას შემდეგ შეუჩერდებათ, როცა დაწყებული საქმეების განხილვას დაასრულებენ. ჯუმბერ ბეჟანიძესა და თემურ ქათამაძეს კი მოსამართლეობის ათწლიანი ვადა ამოეწურათ.
იმ მოსამართლეთაგან, რომლებიც ბათუმის საქალაქო სასამართლოში სისხლის სამართლის საქმეს განიხილავდნენ, მხოლოდ ვერა დოლიძე დარჩა თანამდებობაზე (ის რამდენიმე თვის წინ ქობულეთის რაიონული სასამართლოდან გადმოიყვანეს ბათუმში). ვერა დოლიძე ბათუმში ბოლო დროს ყველაზე ხმაურიან საქმეებს განიხილავდა. მან გამოუტანა განაჩენი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ბათუმის რეგიონული ცენტრის ყოფილ უფროსს, ზურაბ ბერიძეს. მანვე დაკითხა ნიღბიანი მოწმეები ნინო ბურჯანაძის პარტიის, `დემოკრატიული მოძრაობა _ ერთიანი საქართველოს~ აჭარის რეგიონული ცენტრის ხელმძღვანელის _ ზურაბ ავალიანის სასამართლო პროცესზე, მოსამართლის ამ გადაწყვეტილებას მაშინ ადვოკატებმა უპრეცედენტო უწოდეს.
ბათუმის საქალაქო სასამართლოს ვებ-გვერდზე გუშინ განსახილველ საქმეთა სიაში მოსამართლე ჯემალ კიკნაძის (ბათუმის საქალაქო სასამართლოს ყოფილი თავმჯდომარე) გვარი ფიგურირებდა. `მე მაგისტრი მოსამართლე გახლავართ ქობულეთში და ბრძანებით დამევალა ბათუმის საქალაქო სასამართლოში საქმეების განხილვა; რაც შეეხება ქობულეთის რაიონულ სასამართლოს მოსამართლეებს _ ზურაბ სურმანიძე რეზერვში ჩაირიცხა, ხოლო იუზა ბუცხრიკიძე ხულოს მაგისტრანტი მოსამართლეა~ _ ამბობს ჯემალ კიკნაძე.
ბათუმის საქალაქო სასამართლოს თავმჯდომარის, შაქრო აბუსელიძის ინფორმაციით, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში ამჟამად მოვლინებულია სამი მოსამართლე: გიორგი გოგიჩაიშვილი, თამუნა ბეჟანიშვილი და ნინო კორძაძე.
რაც შეეხება მოსამართლე როინ კახიძეს, მან `ბათუმელებთან~ საუბარში განაცხადა, რომ შვებულებით სარგებლობს, გამოკვლევებს იტარებს და არაფერი იცის ცვლილებებთან დაკავშირებით.
იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს, საკადრო საკითხთა და საქმის წარმოების დეპარტამენტის უფროსი, თამარ სალუქვაძე მოსამართლეთა ინფორმირებულობასთან დაკავშირებით აღნიშნავს, რომ პირადად, სატელეფონო შეტყობინებით აცნობა და შეხვდა ყველას. ,,საინფორმაციო კამპანია არ მიმდინარეობს, რადგან ეს დაკავშირებულია ფინანსებთან და ადამიანურ რესურსებთან~.
ხელვაჩაურში საქმეებს განიხილავენ ლევან თევზაძე, დათო მამისეიშვილი, ანა ღელეყვა, იუზა ბუცხრიკიძე, ირაკლი ბონდარეკო და სალიხ შაინიძე. ამათგან სალიხ შაინიძეს უფლებამოსილების ვადა უკვე გაუვიდა. იგი დაწყებული საქმეების განხილვის დასრულებისთანავე დატოვებს თანამდებობას.
რაც შეეხება მაგისტრ მოსამართლეებს, ხულოში იუზა ბუცხრიკიძეა, შუახევსა და ქედაში დათო მამისეიშვილი, ქობულეთში _ ჯემალ კიკნაძე.
საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი, ვალერი ცერცვაძე მოსამართლეების რეზერვში გადაყვანის კრიტერიუმებს ასახელებს: ,,მოსამართლის გამოცდილება, ზემდგომ სასამართლოში შენარჩუნებული გადაწყვეტილებები, რეპუტაცია, უნარი, პროცესების მართვა...~
2004 წლიდან დღემდე ბათუმის საქალაქო სასამართლოს ხუთი მოსამართლე დააპატიმრეს: ნინო ვაშაყმაძე, მურმან ხამაშურიძე, ამირან ფაღავა თამაზ ბერიძე და მერაბ კოზმავა.
სოზარ სუბარი
სპეციალურად ბათუმელებისთვის
5 წლის წინ პარლამენტმა საქართველოს სახალხო დამცველად ამირჩია - ზუსტად 5 წლის ვადით.
5 წლის შემდეგ - როცა უფლებამოსილების ვადა იწურება და ახალი სახალხო დამცველიც უკვე აირჩიეს, ჟურნალისტები ყველაზე ხშირად შემდეგი კითხვით მომმართავენ - რას მიაღწიე და რას ვერ მიაღწიე? რაზე გწყდება გული? რა შეცდომები დაუშვი? რამდენად ეფექტური იყო შენი მუშაობა?..
არ არის ადვილი კითხვები. უშეცდომო არავინაა, გულიც ბევრ რამეზე მწყდება. სტუდენტობის პერიოდში, როცა გამოცდაზე გასასვლელად ვემზადებოდი, ყოველთვის ერთი დღე მაკლდებოდა იმისათვის, რომ სრულყოფილად მოვმზადებულიყავი გამოცდისთვის - ახლაც იგივე განმეორდა: კიდევ რამდენიმე დღე მჭირდებოდა, რომ ზოგიერთი საქმე დამემთავრებინა, ბოლომდე მიმეყვანა. განსაკუთრებით ეს პოლიტიკური დევნის საკითხებს შეეხება - არა ვარ დარწმუნებული, რომ ამ საქმეებზე სხვებსაც ჩემნაირი ხედვა ექნებათ. თუმცა, იმავე სტუდენტობისდროინდელი გამოცდილებიდან ვიცი, რომ სრულყოფილების დღე არასდროს დგება. ამიტომ კარგია, რომ რაღაც ეტაპი მთავრდება - გამოცდას აბარებ, თითქოს უნდა ამოისუნთქო, მაგრამ ნურას უკაცრავად - იწყება ახალი რეალობა - ახალი გამოცდები...
სტატისტიკას თუ მოვიშველიებთ, შეიძლება ზოგ კითხვას ვუპასუხოთ, მაგრამ ყველას - ვერა. მაგალითად, დახურული ინსტიტუციების მონიტორინგში (ციხე, პოლიცია, ჰაუპტვახტი, ფსიქიატრიული საავადმყოფო, ბავშვთა და მოხუცებულთა სახლები) მსოფლიო ჩემპიონები ვართ - როგორც მონიტორინგების რაოდენობით, ისე ხარისხით.
შემოსული განცხადებების რაოდენობა ამ 5 წლის განმავლობაში თითქმის ოთხჯერ გაიზარდა, სახალხო დამცველის ოფისის მიმართ ნდობაც მკვეთრად გაიზარდა როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის გარეთაც. ყველა საერთაშორისო უფლებადაცვითი ორგანიზაცია ენდობა ჩვენს დასკვნებს, ხოლო პოსტსაბჭოთა სივრცის უფლებადამცველები მათი ომბუდსმენებისგან იმავე სტანდარტით ითხოვენ მუშაობას, რაც საქართველოში დამკვიდრდა.
ეს ყველაფერი კარგია, მაგრამ, მეორე მხრივ, იგივე სტატისტიკა გვეუბნება, რომ ბოლო პერიოდში ჩვენი რეკომენდაციების მხოლოდ 13 პროცენტი სრულდება - კატასტროფული შედეგია!.. აბა რისთვის ვმუშაობთ, რას ვაკეთებთ, რატომ გვენდობა ხალხი, თუ შედეგი არ არის? ომბუდსმენის მუშაობის მთავარი შედეგი ხომ ეფექტურობაა - რამდენ ადამიანს დაეხმარე, რამდენ სფეროში შეძელი არასწორი პოლიტიკის შეცვლა, რამდენმა უფლებადამრღვევმა აგო პასუხი? და თუ შედეგები არ არის, მაშინ რატომ ენდობა ხალხი სახალხო დამცველს?
* * *
სტატისტიკა საინტერესო მეცნიერებაა, მაგრამ ყველა კითხვას ვერ პასუხობს. 2008 წლის აგვისტოში ბათუმში პოლიციამ დააკავა სერჟანტი როინ შავაძე. რამდენიმე საათის შემდეგ იგი გზისპირას 23 ტყვიით მოკლული მოკლული იპოვეს. გვამს წამების კვალი ეტყობოდა. საქმე დღემდე არ არის გახსნილი - წინასწარ ვიცოდი, რომ არც გაიხსნებოდა. როცა პროკურატურას რეკომენდაციით მივმართავდი, გამოეძიებინა ეს საქმე, უკვე ვიცოდი, რომ არ გამოიძიებდნენ და ეს რეკომენდაცია სტატისტიკას ცოტათი კიდევ გააურესდებდა.
მაგრამ, ვიმეორებ, სტატისტიკა ყველაფერი არ არის. როცა როინ შავაძის ქვრივს, ციცინო შავაძეს, მის ძმას და ოჯახის სხვა წევრებს განადგურებით ემუქრებოდნენ, ჩემი ბათუმელი თანამშრომლები მორიგეობით ათენ-აღამებდნენ შავაძეების ოჯახში. ოჯახისთვის ესეც ერთგვარი შვება იყო. სტატისტიკაში, ცხადია, მსგავსი ფაქტები ვერ აღირიცხება, ამის გაკეთებას არც კანონი გვავალებდა, არც კონსტიტუცია და არც პარლამენტი, მაგრამ მაინც მგონია, რომ ესეც ჩვენი საკეთებელი იყო. ეს რომ არ გვექნა, ვერავინ გვეტყოდა, რომ ჩვენს მოვალეობებს არ ვასრულებთ, მაგრამ სადღაც, გულის სიღრმეში მაინც გვეცოდინებოდა, რომ რაღაცა სწორად ვერ გავაკეთეთ, სწორად ვერ მოვიქეცით.
რაც მთავარია, ჩემი თანამშრომლებისთვის (ისინი ჩემი მეგობრებიც არიან) მე არ მითქვამს, რომ ასე მოქცეულიყვნენ - მათ ეს საკუთარმა გულმა უკარნახა. მე, უბრალოდ, გამიხარდა, როცა მითხრეს, რომ ამის გაკეთებას აპირებდნენ. რაც მთავარია, ამ 5 წლის განმავლობაში ასე იქცეოდა სახალხო დამცველის თანამშრომელთა უმეტესობა და ეს ყველაზე დიდი სიმდიდრეა, რაც გიორგი ტუღუშს, ახალ სახალხო დამცველს დახვდება. სხვა რაღაცეები - მაგალითად სახელურებგადატყავებული სკამი, რომელიც მემკვიდრეობით მერგო წინ სახალხო დამცველებისგან, შეუძლია გამოცვალოს.
* * *
ერთხელ, როდესაც საქართველოს უზენაესი სასამართლოს წევრი, ქალბატონი ნათია წკეპლაძე ტრეინინგს უტარებდა ჩვენს თანამშრომლებს, მან მოულოდნელად იკითხა - როგორ მოახერხეთ, რომ ამ ოფისში ყველა ადამიანი შინაგანად ასეთი თავისუფალიაო? ამ ხუთი წლის განმავლობაში ჩემთვის საყვედურიც ბევრი უთქვამთ და მადლობაც, კრიტიკაც და ქებაც, მაგრამ ეს სიტყვები პირადად ჩემთვის ყველაზე სასიამოვნო შეფასებაა, რაც ოდესმე მომისმენია. მაგრამ, ამავე დროს ამ სიტყვებში ყველაზე ნათლად ჩანს, რა ტიპის სახელმწიფოში გვიწევს ცხოვრება - სახელმწიფოში, სადაც თავისუფალი ადამიანების ნახვა გვიკვირს.
P.S.
და კიდევ - კითხვა, რომელსაც ბოლო დროს ყველაზე ხშირად მისვამენ ჟურნალისტებიც და უბრალოდ გულშემატკივრებიც - სად მივდივარ? სამწუხაროდ, არ ვცხოვრობთ ისეთ ქვეყანაში, სადაც იქნება იმის ფუფუნება, იქ წავიდეთ, სადაც მოგვესურვება. მინდა, ჩემს შვილებსა და მათ თაობას მაინც მოუწიოს წესიერ ქვეყანაში ცხოვრებამ. ამისთვის ჯერ კიდევ ბევრი უნდა ვიბრძოლოთ და თავისუფალი არჩევანის უფლებას ვერც მე მივცემ ჩემს თავს და არც საზოგადოება მაძლევს - ჩვენ, ყველამ ერთად, ჯერ კიდევ ბევრი გამოცდა უნდა ჩავაბაროთ. ამიტომ არსადაც არ წავალ - ყოველთვის იქ ვიდგები, სადაც ჩემი ქვეყნისა და ჩემი შვილების მომავლისთვის არის საჭირო.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)
